samiec () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) zwierzę płci męskiej rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) mężczyzna
(1.1) (2.1)
(1.1) Samiec konia to ogier.
(1.1) samiec +
(1.1) samiec kota / psa / jelenia / bociana / …
(2.1) macho
(1.1) samica
samczość samczyk samica samczy
od zaimka w polszczyźnie spotykane od XV wieku, utworzone na podstawie obserwacji zwierząt płci męskiej, które często żyły samotnie
angielski: (1.1) male arabski: (1.1) ذكر baskijski: (1.1) ar białoruski: (1.1) самец ; (2.1) самец bułgarski: (1.1) самец , мъжкар czeski: (1.1) samec duński: (1.1) han ; (2.1) han esperanto: (1.1) virseksulo estoński: (1.1) mees farerski: (1.1) kalldjór fiński: (1.1) koiras francuski: (1.1) mâle hiszpański: (1.1) macho islandzki: (1.1) karldýr japoński: (1.1) 雄/牡 (おす) jidysz: (1.1) זכר (zocher) koreański: (1.1) 수컷 niderlandzki: (1.1) mannetje niemiecki: (1.1) Männchen nowogrecki: (1.1) αρσενικό (ζώο) nowopruski: (1.1) wīriks perski: (1.1) نر portugalski: (1.1) macho , varão rosyjski: (1.1) самец ; (2.1) самец rumuński: (1.1) mascul słowacki: (1.1) samec staroangielski: (1.1) wer szwedzki: (1.1) hanne/hane , handjur ukraiński: (1.1) самець wilamowski: (1.1) hār włoski: (1.1) maschio