dansk ()
przymiotnik (1.1) duński rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) (język) duński (2.2) (język) duński (przedmiot szkolny) rzeczownik, rodzaj wspólny (3.1) Duńczyk, Dunka
(1.1) dansk, dansk, danske
(1.1) Jeg kan godt lide dansk øl. → Bardzo lubię duńskie piwo. (1.1) I det danske sprog har de fleste substantiver otte bøjningsformer. → W języku duńskim większość rzeczowników ma osiem form odmiany. (2.1) Taler du dansk? → Czy mówisz po duńsku? (2.1) Færøernes nationalsprog er færøsk, men alle færøske børn lærer dansk i skolen, da det er det officielle andetsprog i landet. → Językiem narodowym Wysp Owczych jest farerski, ale wszystkie farerskie dzieci uczą się w szkole duńskiego, ponieważ jest to drugi urzędowy język w tym kraju.
(2.1) dansksproget → duńskojęzyczny
(3.1) dansker
Danmark, dansker, danskhed
dansk ()
przymiotnik (1.1) duński rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki (2.1) (język) duński
(1.1) dansk, dansk, danske (2.1) en dansk, dansken lub nieodm. w rodzaju nijakim
(1.1) Selv om Færøyene er dansk territorium, har færøyingene siden 1948 hatt stor grad av selvstyre med eget parlament valgt for fire år.z internetu → Chociaż Wyspy Owcze to terytorium duńskie, Farerczycy od roku 1948 mają sporą autonomię i własny parlament wybierany na cztery lata. (2.1) Hva er forskjellen på dansk og norsk? → Jaka jest różnica między językiem duńskim a norweskim?
Danmark , danske
dansk ()
przymiotnik (1.1) duński rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki (2.1) (język) duński
(2.1) Dansk blir hovudsakleg brukt i Danmark. → Duński jest używany głównie w Danii.
dansk ()
przymiotnik (1.1) duński rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) Duńczyk
(1.1) dansk, danskt, danska (2.1) en dansk, dansken, dankser, danskerna
(1.1) forndansk
Danmark, danska
zobacz też: mieszkańcy i języki krajów Europy w języku szwedzkim