wziąć ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( brać) (1.1) chwycić ręką (1.2) skorzystać z czegoś (1.3) zastosować, zażyć (1.4) odbyć stosunek seksualny (1.5) pokonać przeszkodę czasownik nieprzechodni (2.1) wskazuje na niespodziewaną czynność wyrażoną innym czasownikiem, często z dodatkowym znaczeniem nieprzejmowania się opinią innych osób (2.2) wzmacnia tryb rozkazujący czasownik zwrotny dokonany wziąć się (3.1) zacząć coś robić (3.2) chwycić się (za rece, pod boki, itp.)
(1.1-5, 2.1-2)
(1.2) Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymaneEwangelia wg Świętego Jana, rozdział 20, werset 22 (Biblia Tysiąclecia).. (1.4) – Weź mnie, weź – szeptała urywanym głosem – bo się spalę na popiół… Drapieżnymi chwytami zdarła z niego kołdrę i przywarła doń całym ciałemTadeusz Dołęga-Mostowicz: Prokurator Alicja Horn, rozdział 11.. (2.1) Ona jeszcze kiedy weźmie i dom podpaliMaria Dąbrowska: Noce i dnie.. (2.1) Wszyscy tak bardzo na niego liczyli, a on wziął, wyjechał do Ameryki. (2.2) Weź, dziecko, i nie krzycz. Któż widział krzyczeć?Stefan Żeromski: Dzieje grzechu, tom II, rozdział XIX. (3.1) Bardzo powoli powracały mi siły, tak iż dopiero po dwóch tygodniach mogłem się wziąć do dalszego wyprzątania grotyDaniel Defoe: Przypadki Robinsona Cruzoe, rozdział XX..
(2.1) wziąć (i) + inny czasownik w takiej samej formie gramatycznej (2.2) weź (i) + inny czasownik w trybie rozkazującym (3.1) wziąć się do +
(1.1) zabrać, podjąć (1.3) zażyć, zastosować
wziątka , wzięcie , wziętość jąć
wziąć pod swoje skrzydła • wziąć na luz • wziąć na swoje barki • wziąć w łeb • wziąć nogi za pas • wziąć się za łby • wziąć kurs (na) • wziąć miarę • wziąć na barana • wziąć pod uwagę • wziąć rozmach • wziąć udział • wziąć w dzierżawę • lepiej wziąć skarb w żonie niż za żonę • wziąć na języki
, od
Niezgodne z bieżącą normą ogólnopolską są: nieuzasadniona etymologicznie forma bezokolicznika „”, powszechna w polszczyźnie mówionejZdzisław Stieber: Zarys gramatyki porównawczej języków słowiańskich: cz. 2. zesz. 2. Fleksja werbalna. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 14. jako forma niestandardowaJan Miodek: O języku do kamery. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1992, s. 30, 71 i nast. ISBN 978-83-03-03527-1.Poradnik Językowy R. VI, nr 2. Wiedza Powszechna, 1906, s. 27. formy czasu przyszłego „”, „”, „”, „”, „” i „” formy czasu przeszłego „”, „”.
(1.1) gocki: (1.1) 𐌽𐌹𐌼𐌰𐌽 górnołużycki: (1.1) wzać kaszubski: (1.1) wząc łatgalski: (1.1) pajimt łotewski: (1.1) paņemt polski język migowy: połabski: (1.1) an-våst rosyjski: (1.1) взять; (1.2) взять; (1.3) испо́льзовать; (2.1) взять; (2.2) взять; (3.1) взяться turecki: (3.1) girişmek ukraiński: (1.1) взяти; (1.2) взяти wilamowski: (1.1) nama, nāma, naoma