hovoriť ()
czasownik niedokonany (1.1) mówić (1.2) rozmawiać (1.3) władać językiem
kl. VII wz. 12; 3. hovoria; hovor
(1.1) Hovorím po slovensky. → Mówię po słowacku. (1.2) Mohol by som s Vami chvíľu hovoriť? → Czy mogę z panem chwilę porozmawiać?
czasownik ten ma rekcję narzędnikową (rozmawiać z kimś), celownikową (mówić komuś) lub biernikową (mówić coś).
(1.1) hovoriť s () → rozmawiać, (niekiedy widzieć się) z osobą
(1.1) tvrdiť, povedať
hovorovo