pancerz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; (1.2) ubranie o cesze pancerza (1.1) (1.3) metalowa powłoka wokół pojazdu, okrętu chroniąca jego załogę przed zagrożeniem; metalowa powłoka chroniąca dowolny przedmiot przed zniszczeniem mechanicznym
(1.1-3)
(1.1) Niechcący nadepnąłem jakiegoś żuka, ale miał gruby pancerz i uciekł. (1.2) Gdy do konferujących dołączyła trzecia osoba w pancerzu, wtedy Yathrosa oświeciło. (1.3) Pantera naśladowała to proste i bardzo skuteczne rozwiązanie, lecz jej pancerz był grubszy, a działo potężniejsze.
(1) gruby / cienki pancerz (1.3) przebić pancerz • pancerz czołgu / okrętu / kabla / …
(1.3) osłona
pancernik , pancerniak , pancerzownica pancerzyk pancerny
(1.1-3)
angielski: (1.1) armour, armouring; (1.3) armour, armouring duński: (1.1) skjold; (1.2) panser esperanto: (1.1) karapaco, kiraso francuski: (1.1) carapace , cuirasse ; (1.3) cuirasse hiszpański: (1.1) caparazón ; (1.3) coraza , blindaje jidysz: (1.1) פּאַנצער (pancer); (1.3) פּאַנצער (pancer) niemiecki: (1.1) Panzer nowogrecki: (1.1) καύκαλο ; (1.3) θώρακας nowopruski: (1.3) brunnes rosyjski: (1.1) панцирь szwedzki: (1.1) pansar ; (1.3) pansar ukraiński: (1.1) панцир węgierski: (1.1) páncél; (1.3) páncél