muž ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mąż
(1.1) muž, muža, mužu, muža, mužem, mužu, mužu / muže; muževi, muževa, muževima, muževe, muževima, muževima, muževi
(1.1) suprug
(1.1) žena
muž ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mąż, małżonek
(1.1) muž, muža, mužu, muža, mužem, mužu, mužu / muže; muževi, muževa, muževima, muževe, muževima, muževima, muževi
(1.1) suprug
(1.1) žena
muž ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) mąż, mężczyzna (1.2) mąż, małżonek
(1.1)
mužný, mužský zmužnět
ledoví muži
muž ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mąż (małżonek) (1.2) mężczyzna, mąż
(1.1) Mój muž jo chóry. → Mój mąż jest chory.
(1.1) cłowjek (1.2) muski
muž ()
,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mężczyznahttps://iecor.clld.org/languages/sorbianupper
(1.1) žona
<
muž ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mąż (1.2) mężczyzna
(1.1-2) muž, muža, mužovi, muža, mužovi, mužom; muži, mužov, mužom, mužov, mužoch, mužmi
(1.1) Moja priateľka má dobrého muža. → Moja przyjaciółka ma dobrego męża.
(1.2) vziať si niekoho za muža → wziąć kogoś za męża • mať dobrého muža → mieć dobrego męża
(1) žena
mužský mužnosť , mužskosť
muž ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mężczyzna (dorosły człowiek płci męskiej) (1.2) człowiek jako pełnoprawny członek społeczeństwa, zwłaszcza mieszkaniec danego kraju (1.3) wojownik, żołnierz (1.4) mąż (mężczyzna będący w małżeństwie) (1.5) pan (zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny) (1.6) człowiek jako wykonawca czynności lub nosiciel pewnych cech rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) o zwierzęciu: samiec
(1.6) múdrý muž → mędrzec • služebný muž → służący
(1.3) bojovník, bojěvník, válečník, voják, člověk (1.4) chot, malžen (1.5) pán (2.1) samec
(1.1) žena (1.4) žena
svatý muž • vodní muž