publiczność ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co jest publiczne, cecha tych, którzy są publiczni (1.2) grupa osób, która oglądają jakieś przedstawienie, pokaz, zawody
(1.1-2) ,
(1.2) Publicznością tego iluzjonisty od lat były dzieci.
(1.2) występować przed publicznością • mieć stałą / wierną publiczność • publiczność zorganizowana
(1.2) widownia, publika, audytorium, widzowie
(1.2) aktorzy
(1.1) cecha (1.2) grupa
(1.2) kibice
publika , publiczka , publikator publikować, opublikować, upubliczniać, upublicznić publiczny publicznie
angielski: (1.2) audience arabski: (1.2) جمهور czeski: (1.2) veřejnost duński: (1.2) publikum esperanto: (1.2) publiko fiński: (1.2) yleisö hebrajski: (1.2) קהל hiszpański: (1.2) público kaszubski: (1.1) pùblika luksemburski: (1.2) Auditoire niemiecki: (1.1) Öffentlichkeit ; (1.2) Publikum nowogrecki: (1.2) κοινό rosyjski: (1.2) публика slovio: (1.2) publik (публик) szwedzki: (1.1) offentlighet ; (1.2) publik , folksamling , församling , menighet węgierski: (1.2) nyilvánosság, közönség włoski: (1.2) pubblico