oskarżenie () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem (1.2) skarga wnoszona do sądu, akt oskarżenia
(1.1-2)
(1.1) Oni wysuwali bezpodstawne oskarżenia o kradzieże pod jej adresem. (1.1) Powiecie: Po cóż nalegać? / Czyż powód oskarżeń znajdziemy?Księga Hioba 19,28, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Władysław Borowski).
(1.1) oskarżenie o +
(1.1) fałszywe / bezpodstawne oskarżenie • oskarżenie publiczne / prywatne • akt oskarżenia • wnosić / wysuwać oskarżenie
oskarżony , oskarżona , oskarżyciel , oskarżycielka , oskarżanie oskarżać , oskarżyć oskarżycielski oskarżycielsko
angielski: (1.1) accusation białoruski: (1.1) абвінавачванне czeski: (1.1) obvinění dari: (1.1) دعوا duński: (1.1) beskyldning , anklage ; (1.2) anklageskrift esperanto: (1.1) akuzaĵo, akuzo estoński: (1.1) süüdistus francuski: (1.1) accusation gudźarati: (1.1) આક્ષેપ (ākṣēpa), આરોપ (ārōpa) hiszpański: (1.1) acusación interlingua: (1.1) accusation jidysz: (1.1) באַשולדיקונג (baszuldikung), מיזמור (mizmer) niemiecki: (1.1) Anschuldigung , Beschuldigung ; (1.2) Anklage portugalski: (1.1) acusação rosyjski: (1.1) обвинение starogrecki: (1.1) κατηγορία ukraiński: (1.1) звинува́чення węgierski: (1.1) vád włoski: (1.1) accusa , imputazione