wbijać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( wbić) (1.1) zagłębiać coś w czymś przez uderzanie lub nacisk (1.2) nasuwać coś na coś, pokonując opór (1.3) w grze zespołowej: umieszczać piłkę (krążek) w bramce lub koszu czasownik zwrotny niedokonany wbijać się ( wbić się) (2.1) zagłębiać samego siebie w coś ciasnego (2.2) ubierać się z trudem w ciasne ubranie
(1.1-3) (2.1-2)
(1.1) Nie przerywam bluzgania, gdy pociągam mocno za drążek sterowniczy i wbijam nogi w pedały.
(1.1) wbijać + • wbijać + • wbijać w +
(1.1) wbijać gwóźdź / pinezkę / igłę / szpilkę / kołek / klin • wbijać coś młotkiem / obuchem / młotem / ręką / palcem • wbijać coś w ścianę / w deskę / w ziemię (2.1) wbijać się w tłum / ciżbę (2.2) wbijać się w spodnie / sukienkę / kieckę
wbicie , wbijanie wbić , bić
wbijać wzrok • wbijać do głowy • wbijać klin
angielski: (1.1) młotkiem: nail, hammer, drive, nóż: plunge, paznokcie, zęby: sink bułgarski: (1.1) вбивам esperanto: (1.1) enbati hiszpański: (1.1) clavar, incrustar, hundir; (1.3) introducir, meter; (2.1) penetrar, introducirse, meterse kataloński: (1.1) clavar litewski: (1.1) smeigti luksemburski: (1.1) aklappen rosyjski: (1.1) вбива́ть ukraiński: (1.1) вбивати wilamowski: (1.1) ȧjšłȫn; (1.2) ȧjšłȫn