strażnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób
(1.1)
(1.1) Strażnicy pilnowali ostatnio wybudowanego pałacu. (1.1) Judasz, otrzymawszy kohortę oraz strażników od arcykapłanów i faryzeuszów, przybył tam z latarniami, pochodniami i bronią.
(1.1) wartownik, argus;
(1.1) dozorca, klawisz, konwojent, ochroniarz, parkingowy, sokista, stróż, szyldwach, wachman, gwardzista, wartownik
(1.1) straż
straż , strażnica , strażak , strażaczka , strażowanie strażniczka strażować strażniczy, strażacki
strażnik dostępu
angielski: (1.1) guard duński: (1.1) vagt esperanto: (1.1) gardisto haitański: (1.1) gad hiszpański: (1.1) guarda , vigilante jidysz: (1.1) היטער (hiter) litewski: (1.1) sargybinis norweski (bokmål): (1.1) vakt / norweski (nynorsk): (1.1) vakt rosyjski: (1.1) сторож szwedzki: (1.1) vakt włoski: (1.1) piantone , secondino (w więzieniu), sentinella , vigile