__TOC__ troska () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro (1.2) zmartwienie, kłopot
(1.1-2)
(1.1) Ta pielęgniarka obdarza troską wszystkich pacjentów. (1.2) Odkąd zepsuł się samochód, nasze wakacje są pełne trosk.
(1.1) troska o +
(1.1) wykazywać / wyrażać /… troskę o coś / kogoś (1.2) przysparzać komuś trosk
(1.1) opieka, czułość
troskliwość , troskanie , zatroskanie , beztroskość troszczyć się , zatroszczyć się troskliwy, zatroskany troskliwie
lżej gniotą kamienie niż troski
afrykanerski: (1.1) aandag angielski: (1.1) care arabski: (1.1) حيطة (ḥīṭa) duński: (1.2) sorg esperanto: (1.1) zorgo jidysz: (1.2) קלאַפּאָט (klapot) kaszubski: (1.1) zadba niderlandzki: (1.1) zorg , aandacht niemiecki: (1.1) Sorge norweski (bokmål): (1.1) omsorg ; (1.2) bekymring , sorg rosyjski: (1.1) забота , хлопоты ; (1.2) забота , хлопоты ukraiński: (1.1) турбо́та , піклува́ння ; (1.2) турбо́та wilamowski: (1.1) kummer , kumer ; (1.2) kummer , kumer włoski: (1.1) cura , premura ; (1.2) afflizione , pensiero
troska ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ruina
(1.1)
troska ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zazwyczaj w trosky: ruiny, gruzy, rumowisko (1.2) zazwyczaj w trosky: wrak, szczątki (1.3) żużel (1.4) szumowiny, kożuch żużlowy
(1.3-4) troskový