mieszkać () , , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem (1.2) zwlekaćJuliusz Zborowski, Z dziejów języka nowopolskiego, „Język Polski” nr 6/1913, s. 170.
(1.1)
(1.1) Moja ciotka mieszka w Niemczech.
(1.1) mieszkać w + • mieszkać u + + inne przyimki
(1.1) mieszkać w Warszawie / Polsce / Londynie / budynku / hotelu / namiocie / … • mieszkać u babci / rodziców / kochanki / … • mieszkać na wsi / statku / … • mieszkać przy ulicy Kolorowej 21
(1.1) żyć, przebywać
mieszkanie , mieszkanko , mieszkaniec , mieszkanka , mieszkaniówka , mieszkalnictwo , zamieszkanie , zamieszkiwanie pomieszkiwać , pomieszkać , zamieszkiwać , zamieszkać , omieszkać mieszkaniowy, mieszkalny, zamieszkały
(1.2) angielski: (1.1) live, reside arabski: (1.1) سكن baskijski: (1.1) bizi izan białoruski: (1.1) жыць, пражываць chiński standardowy: (1.1) 住 (zhù) chorwacki: (1.1) stanovati, živjeti czeski: (1.1) bydlet dolnołużycki: (1.1) bydliś duński: (1.1) bo esperanto: (1.1) loĝi fiński: (1.1) asua francuski: (1.1) habiter górnołużycki: (1.1) bydlić hebrajski: (1.1) לגור (lagur) hindi: (1.1) रहना hiszpański: (1.1) vivir, residir, habitar islandzki: (1.1) búa japoński: (1.1) 住む (すむ, sumu), 暮らす (くらす, kurasu) jidysz: (1.1) וווינען (wojnen) kaszubski: (1.1) mieszkac kazachski: (1.1) тұру litewski: (1.1) gyventi łaciński: (1.1) habito niderlandzki: (1.1) wonen niemiecki: (1.1) wohnen norweski (bokmål): (1.1) bo norweski (nynorsk): (1.1) bu nowogrecki: (1.1) μένω, κατοικώ, ζω nowopruski: (1.1) buwīntwei ormiański: (1.1) ապրել polski język migowy: romansz: (1.1) abitar rosyjski: (1.1) жить, проживать rumuński: (1.1) trăi suahili: (1.1) kaa szwedzki: (1.1) bo tagalski: (1.1) manirahan ukraiński: (1.1) жити, мешкати wilamowski: (1.1) vönn, wön włoski: (1.1) abitare wolof: (1.1) dëkk