wynajmować ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( wynająć) (1.1) zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę (1.2) korzystać z czyjejś własności w zamian za opłatę (1.3) przyjąć kogoś do krótkoterminowej pracy
(1.1-3)
(1.1) Moja ciotka wynajmuje pokój jakimś studentom. (1.1) (…) rynek pozwalał budować mało, źle i tanio, a potem wynajmować drogo. (1.2) Studenci wynajmują pokój od mojej ciotki.
(1.1) wynajmować + (nie wynajmować + ) + (1.2) wynajmować + (nie wynajmować + ) od + (1.3) wynajmować + (nie wynajmować + )
(1.1) wynajmować mieszkanie / samochód / pokój / … komuś (1.2) wynajmować mieszkanie / pokój / … od kogoś
(1.2) dzierżawić
wynajmowanie , wynajem , najem , najemnik , wynajęcie , najmita najmować , nająć
angielski: (1.1) rent, let; (1.2) rent; (1.3) hire arabski: (1.1) استأجر chiński standardowy: (1.1) 出租 (chūzū); (1.2) 出租 (chūzū); (1.3) 出租 (chūzū) duński: (1.1) udleje, leje (ud); (1.2) leje esperanto: (1.1) lui, lupreni; (1.2) luigi, ludoni francuski: (1.1) louer (1.2) louer haitański: (1.1) lwe; (1.2) lwe hiszpański: (1.1) alquilar kataloński: (1.1) arrendar niemiecki: (1.1) vermieten; (1.2) mieten nowogrecki: (1.1) ενοικιάζω, νοικιάζω rosyjski: (1.1) сдавать в наём, отдавать напрокат; (1.2) снимать, арендовать, брать напрокат, нанимать; (1.3) нанимать szwedzki: (1.1) hyra; (1.2) hyra wilamowski: (1.1) fermita