MKS Pogoń Prudnik (pełna nazwa: Miejski Klub Sportowy Pogoń Prudnik) – polski klub piłkarski z siedzibą w Prudniku, powstały 15 września 1945, występujący w klasie okręgowej w sezonie 2025/2026. Spotkania w roli gospodarza drużyna rozgrywa na Stadionie Miejskim w Prudniku. W latach 50. XX wieku klub występował pod nazwą Włókniarz Prudnik.

Historia Założenie klubu Drużyna piłki nożnej w Prudniku, który wówczas nosił nazwę Prądnik, zawiązała się na początku sierpnia 1945 z inicjatywy Romana Kowalskiego i Michała Zycha. Następnie, w tym samym miesiącu, na terenie miasta rozwieszono afisze, które nawoływały polskich sportowców przybyłych do Prudnika po zakończeniu II wojny światowej, by zgłosili się do prywatnego mieszkania kamienicy przy ul. Piastowskiej 33 w celu założenia klubu sportowego. 15 września 1945 zwołano walne zebranie w Powiatowym Domu Kultury, na którym podjęta została uchwała zawiązująca Klub Sportowy Domu Kultury Pogoń Prądnik. Tegoż dnia Pogoń została wpisana do rejestru Klubów Sportowych Opolszczyzny pod numerem 1, co czyni ją najstarszym zarejestrowanym klubem sportowym na Śląsku Opolskim. W skład zarządu klubu weszli: prezes Tadeusz Datko, wiceprezesi Zygmunt Sobolta i Roman Kowalski, sekretarz Tadeusz Sycz, skarbnik Stanisław Lis. Kierownikiem sekcji piłki nożnej został Michał Zych. Wśród założycieli klubu znalazły się osoby, które przed II wojną światową angażowały się w prace Pogoni Lwów.

Dzień po rejestracji klubu, 16 września 1945, Pogoń rozegrała swój pierwszy mecz przeciwko reprezentacji miejscowego garnizonu Armii Czerwonej, przegrywając 0:6. Na mecz przyszło 1,5 tysiąca widzów. Po meczu żołnierze ofiarowali piłkarzom stroje sportowe. Tydzień później Pogoń zagrała drugi mecz przeciwko sowieckim żołnierzom, tym razem przegrywając 2:6.

Zespół nie posiadał własnego lokalu klubowego ani stadionu. Członkowie urzędowali najpierw w budynku przy ul. Świerczewskiego, następnie w Powiatowym Domu Kultury przy ul. Mickiewicza. Swoje boisko klub otrzymał w 1946. W tymże roku związał się z miejscowymi Zakładami Przemysłu Bawełnianego „Frotex”, przyjmując nazwę KS Śląskich Zakładów Tekstylnych Pogoń Prądnik. Na początku lipca 1946 Pogoń Prądnik rozegrała w obecności 1000 widzów mecz towarzyski z Odrą Opole. Mecz zakończył się zwycięstwem Pogoni 5:2. Swoje pierwsze mecze ligowe Pogoń rozegrała w sierpniu 1946 w ramach rozgrywek eliminacyjnych Podokręgu Związku Piłki Nożnej w Prądniku, powołanego 21 września 1946 i obejmującego zachodnią część województwa śląskiego. Doszło do pierwszych derbów Prudnika, w których Pogoń zwyciężyła kluby Sparta i Granica. Jako lider grupy, Pogoń Prądnik zakwalifikowała się do rozgrywek klasy A, prowadzonych przez Okręg Zabrze.

Lata 40. Jesienią 1946 nastąpiła zmiana nazwy miasta z Prądnik na Prudnik. Wraz z nią zmieniła się nazwa klubu, który od tej pory występował jako Pogoń Prudnik. W sezonie 1946/1947 w klasie A przeciwnikami Pogoni były takie klubu, jak: Zjednoczenie Prudnik, Piast Gliwice, Polonia Bytom, Szombierki Bytom, Liniarnia Bytom, Kopalnia Ludwik Mikulczyce, Zjednoczenie Zabrze, Pogoń Zabrze, Odra Opole, Lwowianka Opole oraz Cresovia Kluczbork. Na rozpoczęcie sezonu rozegrano w Pogoni „wewnętrzny mecz”: „Kawalerowie” kontra „Żonaci”. Dochód z meczu przeznaczono na odbudowę Warszawy. Pierwszy w historii Pogoni mecz mistrzowski w klasie A odbył się 22 września 1946 w Prudniku. Pogoń uległa wówczas Kopalni Ludwik Mikulczyce 2:7. Swój pierwszy punkt w historii rozgrywek Pogoń Prudnik zdobyła 20 października 1946, remisując z Pogonią Zabrze (późniejszy Górnik Zabrze). Pierwsze zwycięstwa w klasie A Pogoń zdobyła w listopadzie 1946: 1:0 przeciwko Polonii Bytom i 4:3 przeciwko Liniarni Bytom. W dniu 18 listopada 1946 Pogoń rozegrała w Nysie pierwsze w Polsce spotkanie przy sztucznym oświetleniu. Wówczas uległa drużynie Gromu Nysa 3:2. Swój pierwszy sezon Pogoń zakończyła plasując się na 8. miejscu w tabeli.

Podczas walnego zebrania 9 lutego 1947 powołano dwie nowe sekcje: hokeja na lodzie i bokserską. Pogoń Prudnik stała się wówczas klubem wielosekcyjnym. W maju 1947 Pogoń rozegrała swoje pierwsze mecze międzynarodowe przeciwko drużynom z Czechosłowacji, remisując z klubem Slavia Frývaldov (Jesionik) i wygrywając z SK Cukmantl (Zlaté Hory). Na oba mecze przyszło 7000 widzów. Jesienią 1947 Pogoń odłączyła się od ZPB „Frotex”. Zakład powołał nowy klub piłkarski pod nazwą Włókniarz Prudnik. Na początku 1948 doszło do fuzji Pogoni z Włókniarzem. Klub ponownie znalazł się pod patronatem „Frotexu” i Włókienniczych Związków Zawodowych, przyjmując nazwę Włókienniczy Związkowy Klub Sportowy Pogoń przy PZPB w Prudniku. Klub wziął udział we Włókienniczej Olimpiadzie Sportowej w Łodzi.

Sezon 1947/1948 Pogoń Prudnik zakończyła na 4. miejscu w tabeli klasy A. Odbyły się wówczas pierwsze rozgrywki z udziałem drużyny juniorów. 28 czerwca 1948 Pogoń pokonała na swoim boisku Polonię Bytom, występującą wówczas w I lidze. W lipcu 1948 Pogoń Prudnik zdobyła pierwsze miejsce na II Igrzyskach Włókniarzy w Łodzi, wygrywając 1:0 z ŁKS Łódź, 2:1 z Koroną Kraków i remisując z Widzewem Łódź i Włókniarzem Pabianice. W przerwie zimowej 1949 zgłoszono II drużynę Pogoni do rozgrywek klasy B. 10 marca 1949 doszło do połączenia dwóch prudnickich klubów: WZKS Pogoń i RKS Zjednoczenie. Klub przyjął nazwę ZS Włókniarz-Zjednoczenie Prudnik, kończąc sezon w ramach zrzeszenia jako Włókniarz Prudnik.

Lata 50. W ramach reorganizacji struktury organizacyjnej sportu w Polsce, na początku 1950 klub przeszedł do Zrzeszenia Sportowego, przyjmując nazwę Terenowe Koło Sportowe Włókniarz Prudnik. Jego działalność finansowała Rada Główna Zrzeszenia Sportowego „Włókniarz” w Łodzi. Część zawodników przeszła do Spójni Prudnik, która powstała w tymże roku przy Spółdzielni Spożywców „Społem”. Jako triumfator opolskiego pucharu okręgowego w 1950, Włókniarz Prudnik przystąpił do rozgrywek Pucharu Polski. Jednocześnie stał się pierwszym klubem z województwa opolskiego, który wziął udział w rozgrywkach pucharowych. Odpadł z rozgrywek w 1/32 finału, przegrywając 2:3 ze Stalą Ib Poznań na własnym boisku.

Najlepsze drużyny województwa opolskiego zostały podzielone na 8 grup, w których rywalizowały o mistrzostwo I klasy wojewódzkiej. Wiosną 1952 Włókniarz Prudnik wygrał rozgrywki w IV grupie, dzięki czemu wszedł do finałów mistrzostwa okręgu OZPN Opole. W ćwierćfinale klub zwyciężył przeciwko Unii Kędzierzyn, w półfinale pokonał Gwardię Opole, a w finale Ogniwo Nysa. Włókniarz zdobył tytuł mistrza Opolszczyzny i miał przystąpić do rozgrywek II ligi w przyszłym sezonie, jednak w związku z reorganizacją II ligi klub ostatecznie znalazł się w III lidze makroregionalnej, w której pierwszy sezon zakończył na 10. miejscu w tabeli.

W meczu towarzyskim we wrześniu 1954 Włókniarz pokonał II-ligowy klub Baník Vítkovice z Czechosłowacji 3:1. Sezon 1954 Włókniarz Prudnik zakończył na czwartym miejscu w tabeli III ligi wrocławsko-opolskiej, a sezon 1955 na dziewiątym. W kwietniu 1956 przywrócono starą nazwę klubu – Pogoń Prudnik. Największym sukcesem klubu w sezonie 1956 było zwycięstwo 2:0 w meczu przeciwko Śląskowi Wrocław, który był liderem grupy. Pogoń zakończyła sezon na 11. miejscu w tabeli.

W 1957 III liga wrocławsko-opolska została rozwiązana. Pogoń Prudnik przystąpiła do rozgrywek grupy opolskiej. W spotkaniu z Unią Racibórz, późniejszym triumfatorem ligi, Pogoń zwyciężyła 2:0. Sezon 1957 zakończyła plasując się na szóstym miejscu w tabeli, a sezon 1958 na drugim. Pogoń Prudnik była jedynym klubem z Opolszczyzny, która w rozgrywkach o puchar śląskiego i opolskiego OZPN wygrała eliminacje w swojej grupie. Odpadła w ćwierćfinale, przegrywając 2:7 w Świętochłowicach. Sezon 1959 klub zakończył na piątym miejscu w tabeli opolskiej ligi okręgowej.

Lata 60. Od 1960 lokalnym rywalem Pogoni był Kabewiak Prudnik, który w poprzednim sezonie wywalczył awans do ligi okręgowej. 18 maja 1960 w prudnickich derbach Pogoń pokonała Kabewiak 4:0. Mecz rewanżowy, na który przyszło 4 tysiące widzów, wygrała 3:2. Na zakończenie sezonu 1960 zajęła drugie miejsce w tabeli ligi okręgowej. W 1961 Zdzisław Głąb założył szkółkę piłkarską. Powstała drużyna trampkarzy, która zdobyła wicemistrzostwo województwa opolskiego.

Sezon 1960/1961 Pogoń zakończyła na trzecim miejscu w tabeli opolskiej ligi okręgowej. Klub zajął drugie miejsce we wszechstronnej rywalizacji międzyklubowej na Opolszczyźnie, za Odrą Opole i przed Unią Racibórz. We wrześniu, w finałach wojewódzkich Pucharu Polski, Pogoń pokonała KKS Kluczbork i awansowała na szczebel centralny. W I rundzie Pucharu Polski 1961/1962 Pogoń zwyciężyła 1:0 przeciwko Arce Gdynia, a w II rundzie przegrała 1:5 z Karkonoszami Jelenia Góra. Sezon klub zakończył na pierwszym miejscu w opolskiej lidze okręgowej i awansował do baraży o II ligę. W eliminacjach zajął ostatnie miejsce w grupie z Olimpią Poznań, Dębem Katowice i Górnikiem Thorez Wałbrzych, i nie uzyskała awansu.

Klub współorganizował zakładowe spartakiady sportowe od 1962. W sezonie 1962/1963 Pogoń ponownie zdobyła tytuł mistrza Opolszczyzny i wzięła udział w barażach. W grupie, oprócz Pogoni, znalazły się Olimpia Poznań, Górnik Wałbrzych i Górnik Mikulczyce. Na rozegrany na stadionie w Prudniku mecz z Olimpią Poznań, zakończony wygraną Pogoni 2:0, przyszło 5 tysięcy widzów. Liczbę 5 tysięcy widzów przekroczono na meczu z Górnikiem Wałbrzych. Pogoni ponownie nie udało się uzyskać awansu. Sekcja piłki nożnej Pogoni liczyła w 1964 sześć zespołów: dwie drużyny seniorów (III liga i klasa B), dwie drużyny juniorów (liga wojewódzka i klasa A) i dwie drużyny piłkarzy. W sezonie 1963/1964 klub ulokował się na trzeciej pozycji w tabeli opolskiej ligi okręgowej. W meczu towarzyskim w lipcu 1964 Pogoń pokonała niemiecki klub 2:1.

10 grudnia 1964 zarząd klubu powołał komitet obchodów XX-lecia klubu. Przewodniczącym komitetu został Paweł Wojas. Obchody zorganizowano w dniach 12–26 września 1965. Odbyły się m.in. defilada na stadionie i akademia w Prudnickim Domu Kultury, podczas której wręczono klubowi sztandar ufundowany przez Radę Robotniczą „Frotexu”. Zasłużeni działacze i zawodnicy zostali uhonorowani dyplomami i nagrodami. Dla upamiętnienia pierwszego meczu w historii Pogoni (przeciwko żołnierzom Armii Czerwonej), rozegrano towarzyskie spotkanie z drużyną Znamia Truda Oriechowo z ZSRR. Sezon 1964/1965 Pogoń zakończyła na czwartym miejscu w tabeli ligi okręgowej, a sezon 1965/1966 na siódmym.

Przeprowadzono reorganizację rozgrywek, w ramach której dotychczasowa liga okręgowa zmieniła się w III ligę, a część drużyn, w tym Pogoń Prudnik, znalazły się w nowej, stanowiącej czwarty poziom lidze okręgowej. Klub zdobył mistrzostwo ligi okręgowej i awansował z powrotem do III ligi. Pod koniec 1966, w Pucharze Polski na szczeblu centralnym Pogoń pokonała w I rundzie Victorię Wałbrzych 2:0, a w II przegrała z Unią Oświęcim w rzutach karnych 3:4. W październiku 1967 Pogoń Prudnik, jako jeden z sześciu zasłużonych klubów na Opolszczyźnie, została odznaczona przez Główny Komitet Kultury Fizycznej „Medalem 100-lecia Sportu Polskiego”. Drużyna rezerwowa awansowała do klasy A. Pogoń Prudnik utrzymała się w III lidze w sezonie 1967/1968 na 11. miejscu w tabeli, wygrywając 8 meczów, remisując 10 i przegrywając 12. W sezonie 1968/1969 Pogoń przez trzy pierwsze kolejki była liderem III ligi. Ostatecznie zakończyła sezon plasując się na szóstym miejscu w tabeli. Utrzymała się w III lidze także w sezonie 1969/1970.

Lata 70. mały|Stadion Pogoni Prudnik (ok. 1970)