Tringa – rodzaj ptaków z podrodziny brodźców (Tringinae) w obrębie rodziny bekasowatych (Scolopacidae).
Zasięg występowania Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Ameryce Północnej.
Morfologia Długość ciała 18–41 cm, rozpiętość skrzydeł 54–74 cm; masa ciała 31–375 g.
Systematyka Etymologia Tringa: średniowiecznołac. tringa nazwa nadana samotnikowi przez Ulissesa Aldrovandiego w 1599 roku, od trungas „wielkości drozda, białozady brodzący ptak, machający ogonem”, wspomniany przez Arystotelesa, dalej nie zidentyfikowany, ale przez późniejszych autorów identyfikowany jako bekas, pliszka lub pluszcz. Totanus: epitet gatunkowy Scolopax totanus ; wł. nazwa Tótano dla krwawodzióba (por. hindi nazwa Tantanna dla kwokacza). Gatunek typowy: Scolopax totanus . Ochropus: epitet gatunkowy Tringa ochropus ; gr. ωχρος ōkhros „jasnożółty”; πους pous, ποδος podos „noga”. Nomen nudum. Glottis: epitet gatunkowy Scolopax glottis ; łac. glottis, glottidis „nieznany ptak”, różnie identyfikowany, od gr. γλωττις glōttis, γλωττιδος glōttidos „wędrowny ptak nawiedzający jezioro” wspomniany przez Arystotelesa, dalej niezidentyfikowany. Gatunek typowy: Scolopax glottis (= Scolopax nebularia ). Limicula: łac. limicola „mieszkaniec błota”, od limus, limi „błoto”; -cola „mieszkaniec”, od colere „mieszkać”. Gatunek typowy: Scolopax glottis (= Scolopax nebularia ). Catoptrophorus: gr. κατοπτρον katoptron „lustro”; φορος phoros „noszący”, od φερω pherō „nosić”. Gatunek typowy: Scolopax semipalmata J.F. Gmelin, 1789. Carites: etymologia niejasna, nieznane gr. słowo καριτης karitēs. Gatunek typowy: Scolopax erythropus . Nea: gr. νεω neō „pływać”. Gatunek typowy: Scolopax glottis (= Scolopax nebularia ). Erythroscelus: gr. ερυθρος eruthros „czerwony”; σκελος skelos „noga”. Gatunek typowy: Scolopax erythropus . Gambetta: bolońska (włoska) nazwa Gambetta dla jakiegoś rodzaju biegusa (Aldrovandi, 1599), od łac. gamba „noga”, prawdopodobnie od gr. καμπη kampē „pochylać się”. Gatunek typowy: Scolopax totanus Linnaeus, 1758; młodszy homonim Gambetta (Scolopacidae). Helodromas: gr. ἑλος helos „bagno”; δρομας dromas „bieganie”, od τρεχω trekhō „biegać”. Gatunek typowy: Tringa ochropus Linnaeus, 1758. Hodites: gr. ὁδιτης hoditēs „podróżnik”, od ὁδος hodos „podróż, droga”. Gatunek typowy: Scolopax semipalmata J.F. Gmelin, 1789. Iliornis (Ilyornis): gr. ιλυς ilus, ιλυος iluos „błoto, szlam”; ορνις ornis, ορνιθος ornithos „ptak”. Gatunek typowy: Totanus stagnatilis . Rhyacophilus: gr. ῥυαξ rhuax, ῥυακος rhuakos „strumień, wezbrany potok”, od ῥεω rheō „płynąć”; φιλος philos „miłośnik”. Gatunek typowy: Tringa glareola . Heteroscelus: gr. ἑτεροσκελης heteroskelēs „z nierównymi nogami”, od ἑτερος heteros „różny”; σκελος skelos „noga”. Gatunek typowy: Totanus brevipes Vieillot, 1816. Pseudototanus: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; rodzaj Totanus . Gatunek typowy: Totanus guttifer . Heteractitis: gr. ἑτερος heteros „różny, inny, dziwny”; rodzaj Actitis Illiger, 1811 (brodziec). Gatunek typowy: Scolopax incana J.F. Gmelin, 1789. Pseudoglottis: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; rodzaj Glottis . Gatunek typowy: Totanus guttifer . Aegialodes: gr. αιγιαλωδης aigialōdēs „bywając przy brzegu”, od αιγιαλος aigialos „plaża, brzeg morza”. Nowa nazwa dla Gambetta . Neoglottis: gr. νεος neos „nowy”; rodzaj Glottis . Gatunek typowy: Scolopax melanoleuca .
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Tringa ochropus – samotnik Tringa solitaria – brodziec ciemnorzytny Tringa brevipes – brodziec szary Tringa incana – brodziec alaskański Tringa stagnatilis – brodziec pławny Tringa totanus – krwawodziób Tringa glareola – łęczak Tringa flavipes – brodziec żółtonogi Tringa erythropus – brodziec śniady Tringa nebularia – kwokacz Tringa melanoleuca – brodziec piegowaty Tringa semipalmata – błotowiec Tringa guttifer – brodziec nakrapiany
Uwagi
Przypisy Etymologia za:
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Bekasowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza