mały|240px|Grób Antoniny Rożniatowskiej na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie Antonina Rożniatowska (ur. 1860 w Berdyczowie, zm. 21 czerwca 1895 w Krakowie) – jedna z pierwszych polskich rzeźbiarek.
Życiorys Była córką Ludwika i Ludwiki z domu Jachimowicz. Od 1880 mieszkała w Krakowie. Uczyła się rzeźby na Wyższych Kursach dla Kobiet im. A. Baranieckiego pod kierunkiem Stanisława Lipińskiego oraz Marcelego Guyskiego.
Rzeźbiła w marmurze, terakocie, brązie i gipsie. Wykonała dwa posągi Heleny Modrzejewskiej w gipsie w roli Ofelii w 1885 oraz siedzący naturalnej wielkości w 1887. Była autorką 20 popiersi, między innymi Adriana Baranieckiego (1892) dla Muzeum Techniczno-PrzemysłowegoObecnie kopia popiersia znajduje się w bibliotece ASP w Krakowie, przy ul. Smoleńsk., Marcelego Guyskiego, śpiewaczki Józefiny Roszkówny, Józefa Blizińskiego (1893 w glinie dla Muzeum Narodowego, 1894 w brązie dla Teatru Słowackiego). Wykonywała rzeźby o tematyce religijnej (Madonna w marmurze kararyjskim z 1884 oraz Mater Dolorosa w terakocie z 1887), rodzajowe (Wajdeolta z 1881, Prządka ukraińska z 1883, Panienka z kotkiemZdjęcie rzeźby Panienka z kotkiem w zbiorach MNK w Krakowie . do wiersza Michała Bałuckiego Raz ujrzałem ją z 1888, Dziewczyna z kurą z 1883) oraz symboliczne (Kwiat Lotosu z 1894Zdjęcie rzeźby Lotos w zbiorach MNK w Krakowie .). Wykonała również dwa swoje autoportrety: gipsowe popiersie i medalion z 1894. Jej kompozycje cechuje spokojna forma z cechami neoklasycyzmu. Swoje prace wystawiała w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych od 1883, brała udział w dorocznych konkursach w warszawskiej Zachęcie w latach 1888, 1890 i 1894. Uczestniczyła w Pierwszej Wystawie Sztuki Polskiej w Krakowie zorganizowanej w 1887. Na wystawie sztuki współczesnej we Lwowie otrzymała srebrny medal. Prowadziła wykłady z modelowania dla początkujących na Wyższych Kursach dla Kobiet. Na wystawie pośmiertnej w 1895 TPSP w Krakowie zgromadziło 52 prace artystki. W zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie oprócz prac artystki znajduje się jej portret z 1892 autorstwa Matyldy Meleniewskiej.
Antonina Rożniatowska zmarła w Krakowie w wieku 35 lat, została pochowana na cmentarzu Rakowickim w Kw XIIB północnej przy alei głównej. Na nagrobku znajduje się medalion portretowy autorstwa koleżanki Rożniatowskiej Toli Certowicz.
Przypisy
Bibliografia Dariusz Kaczmarzyk, Antonina Rożniatowska [hasło w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 32, wyd. Ossolineum, 1989-1991. Encyklopedia Krakowa, PWN, 2000. Kraków, w pierwszych dniach grudnia 1885 r., "Bluszcz. Pismo tygodniowe ilustrowane dla kobiet" nr 51, Warszawa, 11 (23) grudnia 1885 r., 407
Linki zewnętrzne
Nagranie audio o Rożniatowskiej przygotowane przy okazji wystawy Bez gorsetu. Camille Claudel i polskie rzeźbiarki XIX wieku w Muzeum Narodowym w Warszawie
Kategoria:Ludzie urodzeni w Berdyczowie Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1895