Anthracoceros – rodzaj ptaków z rodziny dzioborożców (Bucerotidae).
Zasięg występowania Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej.
Morfologia Długość ciała 50–65 cm; masa ciała samic 567–879 g, samców 580–1050 g.
Systematyka Etymologia Pelecyrhynchus: pelekus „topór”; ῥυγχος rhunkhos „dziób”. Nomen nudum. Anthracoceros: anthrax, ανθρακος anthrakos „węgiel kamienny”; κερας keras, κερως kerōs „róg”. Chociaż gatunkiem typowym tego rodzaju jest dzioborożec orientalny, to rycina xlix z książki Avium systema naturale Reichenbacha wyraźnie wskazuje czarne znaczenia występujące u dzioborożca malajskiego (A. albirostris convexus). Hydrocissa: gr. ὑδρο- hudro- „wodny”, od ὑδωρ hudōr, ὑδατος hudatos „woda”; κισσα kissa „sroka”. Gatunek typowy: Buceros monoceros Shaw, 1812 = Buceros coronatus Boddaert, 1783. Limonophalus: gr. λειμων leimōn, λειμωνος leimōnos „łąka”, ale także metafora dotycząca każdej gładkiej powierzchni; φαλος phalos „róg”. Gatunek typowy: Buceros montani Oustalet, 1880. Gymnolaemus: gr. γυμνος gumnos „goły, nagi”; λαιμος laimos „gardło”. Gatunek typowy: Anthracoceros marchei Oustalet, 1885.
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Anthracoceros malayanus – dzioborożec białodzioby Anthracoceros montani – dzioborożec czarny Anthracoceros coronatus – dzioborożec orientalny Anthracoceros albirostris – dzioborożec białobrzuchy Anthracoceros marchei – dzioborożec palawański
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Dzioborożce Kategoria:Taksony opisane przez Ludwiga Reichenbacha