Ewa Bogusz-Moore (ur. 1975 we Wrocławiu) – polska wiolonczelistka i menedżerka kultury, w latach 2018–2025 dyrektorka naczelna i programowa Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, a od 2025 roku dyrektorka artystyczna .
Życiorys Pochodzi z Wrocławia. Gdy miała sześć lat chciała zostać baletnicą, na co nie zgodzili się jej rodzice. Zapisali ją na do szkoły muzycznej, na wiolonczelę. Następnie studiowała grę na tym instrumencie na Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. W tym czasie jej inspiracją był Yo-Yo Ma. Postanowiła następnie studiować w Londynie. By zrealizować ten plan, musiała nauczyć się języka angielskiego oraz zarobić na studia, dlatego m.in. pracowała na statkach wycieczkowych.
W 2005 roku ukończyła studia z zakresu zarządzania kulturą (MA in Arts Management) na City University of London. W latach 2005–2008 w ramach Sounds New Contemporary Music Festival w Cantenbury koordynowała międzynarodowy projekt kompozytorski, a w 2007 roku otrzymała nominację na stanowisko dyrektora generalnego festiwalu. W tym też czasie pełniła funkcję konsultanta projektów realizowanych przez Kent Music. W latach 2009–2010 pracowała w Instytucie Kultury Polskiej w Londynie jako specjalistka ds. muzyki i teatru, odpowiadając za repertuar i promocję polskiej kultury w Wielkiej Brytanii. W 2009 roku została stypendystką .
Wróciła następnie do pracy w Polsce. W 2010 roku podjęła pracę w Instytucie Adama Mickiewicza. Była zastępcą dyrektora instytutu, gdzie także kierowała projektami „I, Culture Orchestra” oraz „Polska Music” – efektem drugiego z nich było doprowadzenie do międzynarodowej współpracy m.in. z: London Philharmonic Orchestra, , London Symphony Orchestra, English National Opera, Berliner Philharmoniker, , Chicago Symphony Orchestra czy Royal Opera House. W latach 2012–2013 z ramienia instytutu koordynowała międzynarodowe obchody Roku Witolda Lutosławskiego. W latach 2014–2017 zarządzała projektem „Kampusy”, w którym była odpowiedzialna za budowanie relacji pomiędzy Polską a Stanami Zjednoczonymi na pograniczu kultury, idei i nauki. W 2017 roku była stypendystką Leadership Academy for Poland.
1 września 2018 roku objęłą stanowisko dyrektora naczelnego i programowego Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, zastępując Joannę Wnuk-Nazarową, która pełniła tę funkcję od 2000 roku. Zadeklarowała wówczas wzmacnianie międzynarodowej pozycji orkiestry i wykorzystywanie technologii w celu dotarcia do nowych odbiorców, a także promocję polskiej muzyki na świecie. W 2019 roku została członkinią , a w październiku 2022 roku współprzewodniczącą .
1 sierpnia 2025 roku objęła stanowisko dyrektora artystycznego , zastępując , który pełnił tę funkcję od 2005 roku. Wybrano ją w wyniku konkursu, w którym wzięło udział ponad stu kandydatów. Stała się pierwszym polskim menedżerem na czele ważnej instytucji muzycznej w Europie. W tym czasie objęła też stanowisko dyrektora zarządzającego KölnMusik i .
Jest także przewodniczącą jury międzynarodowego konkursu dla dyrygentek .
Życie prywatne Miała męża pochodzącego ze Szkocji. Po rozwodzie pozostała przy dotychczasowym nazwisku.
Nagrody i wyróżnienia Nagroda Honorowa Związku Kompozytorów Polskich za promowanie muzyki polskiej na arenie międzynarodowej (2016) Nagroda Prezydenta Miasta Katowice w dziedzinie kultury (2025)
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1975 Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu Kategoria:Polscy wiolonczeliści Kategoria:Polscy menedżerowie muzyczni Kategoria:Absolwenci Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu Kategoria:Absolwenci i studenci City University Kategoria:Muzycy związani z Londynem Kategoria:Muzycy związani z Katowicami Kategoria:Artyści związani z Kolonią