– japońska piosenkarka, multiinstrumentalistka i autorka tekstów, najbardziej znana jako wokalistka i gitarzystka w nowojorskim zespole rockowym Blonde Redhead, występująca także solowo jako Kazu.

Życiorys mały|lewo|Makino na koncercie Blonde Redhead podczas Detour Music Festival 2006

Urodziła się 31 grudnia 1969 roku w Kioto. Pochodzi z rodziny amerykańsko-japońskiej. Już od dziecka uczyła się gry na fortepianie klasycznym, a w trakcie nauki w szkole podstawowej współzałożyła bluesowy zespół muzyczny złożony wyłącznie z dziewcząt, zostając jego wokalistką. O swoich początkach muzycznych mówiła: „Nigdy nie miałam zamiaru tego grać. Nawet nie zdawałam sobie z tego sprawy. Wyszło eksperymentalnie, bo nie umiałam grać muzyki, więc chyba poeksperymentowałam, ale nie intelektualnie”.

Po ukończeniu szkoły średniej przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych w ramach wymiany studenckiej – zapisała się studia w Nowym Jorku, gdzie uczyła się sztuki. W 1993 roku w nowojorskiej włoskiej restauracji poznała włoskich braci bliźniaków i . Spotkanie zostało zaaranżowane przez przyjaciela, który czuł, że grupa będzie miała dobrą chemię muzyczną, co zaowocowało powstaniem alternatywnego zespołu rockowego Blonde Redhead jeszcze w tym samym roku.

Makino została wokalistką i gitarzystką grupy, a debiutancki album o premierę miał w 1995 roku. Następnie ukazały się: (1995), (1997) oraz (1998). Album z 2000 roku eksplorował jej romantyczną relację z Amadeo Pacem.

W 2002 roku miała wypadek podczas jazdy konnej, a piosenka „Equus” z albumu z 2004 roku nawiązuje do tego wydarzenia. Stwierdziła, że często czerpie inspirację od koni podczas pisania muzyki: „Są tak muzykalne w swoich ruchach i dźwiękach, które wydają. Wszystko, co robią, jest rytmiczne. Pomysły na rytmy – pomysły rytmiczne – czerpię po prostu z jazdy konnej”.

W 2006 roku zaśpiewała w ścieżce dźwiękowej do remake’u filmu Briana DePalmy Siostry. W 2007 roku wydała z zespołem Blonde Redhead album pn. , a trzy lata później .

W 2011 roku wydała wspólnie z grupą Battles piosenkę „Sweetie & Shag”, która ukazała się na ich płycie , a dwa lata później wraz z utwór „Eclipse/Blue”. Współpracowała także z innymi amerykańskimi zespołami rockowymi, jak The Black Heart Procession czy TV on the Radio.

Zorganizowała wydany 7 lutego 2012 roku album We Are the Works in Progress, który wsparł japoński fundusz na rzecz ofiar trzęsień ziemi i organizację po tsunami w 2011 roku. Album zawierał szkice piosenek i dema takich artystów jak Four Tet, Interpol czy Nosaj Thing. W 2014 roku ze swoim zespołem Blonde Redhead wydała album pn. .

13 września 2019 roku opublikowała pod swoim imieniem (Kazu) swój debiutancki solowy album studyjny pn. . Powstał on z udziałem takich muzyków, jak m.in.: Ryūichi Sakamoto, czy , a wydany został za pośrednictwem wytwórni Adult Baby Records. Głównym singlem promującym ten album był „Salty”, a wydaniu płyty towarzyszył nakręcony na Elbie film wyreżyserowany przez Evę Michon, w którym Makino grała główną rolę.

We wrześniu 2023 roku wydała wraz z zespołem Blonde Redhead dziesiąty album studyjny , którego tytułowy utwór został zainspirowany otępieniem jej matki. W tym okresie mieszkała w Nowym Jorku.

W 2025 roku wraz z Lordem Huronem nagrała utwór pt. „Fire Eternal”, wydany na płycie The Cosmic Selector vol. 1.

Dyskografia mały|Makino wraz z braćmi Pace na koncercie Blonde Redhead podczas festiwalu La Route du Rock 2024

Blonde Redhead (1995) (1995) (1997) (1998) (2000) (2004) (2007) (2010) (2014) (2023)

Kazu (2019)

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 1969 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kioto Kategoria:Japońskie wokalistki rockowe Kategoria:Japońscy tekściarze Kategoria:Japońscy multiinstrumentaliści Kategoria:Muzycy związani z Nowym Jorkiem