Anna McCarthy (ur. 1981 w Monachium) – niemiecka artystka wizualna. Jej twórczość charakteryzuje się stylem dziennikarskim połączonym z poezją i humorem. Jest ona bardzo zróżnicowana i obejmuje instalacje performatywne z elementami koncertu i musicalu, a także malarstwo, rysunek i film.
Wczesne życie i edukacja Jej rodzina przeprowadziła się z Blackpool w Anglii do Rosenheim w Niemczech w 1980 roku. Jej starsi bracia (m. in. Nick McCarthy, w latach 2001–2016 gitarzysta indierockowego zespołu Franz Ferdinand) rozbudzili w niej zainteresowanie sztuką, muzyką i nocnym życiem Monachium. Jako nastolatka interesowała się literaturą Williama S. Burroughsa oraz sztuką i Francisa Bacona.
W 2001 roku studiowała ilustrację na , a w latach 2002–2009 studiowała rzeźbę w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium i zgłębiała różne dziedziny sztuki, takie jak sztuka wideo, instalacja, malarstwo i muzyka. W 2005 roku przez dwa lata studiowała w Glasgow School of Art.
Działalność artystyczna lewo|mały|Sufit damskiej toalety w , zaprojekowany przez Annę McCarthy (2020) lewo|mały|Rysunek Washing Line (Compost) autorstwa Anny McCarthy w galerii Sperling
W latach 2012–2014 była wraz z Federico Sánchezem kuratorką cykl spotkań autorskich pn. No Country for odd Poets (z ang. To nie jest kraj dla dziwnych poetów) w . Do udziału w nich zapraszano artystów ze świata performansu i literatury, którzy byli bardziej związani z subkulturami, w tym filmowca , poetę i , poprzednio związanego z zespołem .
W 2015 roku zaprojektowała sufit damskiej toalety w z takim oddaniem, że właścicielka kawiarni w wieży muzeum nazwała to miejsce „Kaplicą Sykstyńską Anny” (niem. Ännas Sixtinischer Kapelle). Oprócz pracy artystycznej pracowała również dorywczo jako kelnerka w muzeum, dla którego nagrała anglojęzyczną wersję audioprzewodnika po wystawie stałej.
W 2015 roku przez trzy miesiące mieszkała w . Tu stworzyła m.in. krótkometrażowy film Fassbinder in La-La-Land, w którym wciela się w żeńską wersję Rainera Wernera Fassbindera mieszkającego w Los Angeles. Z okazji Dni Fassbindera (niem. Fassbindertagen) w 2020 roku stworzyła krótkometrażowy film pt. Spirit of Fassbinder Conspiracy, w którym kobiety w powłóczystych szatach przywołują ducha przed miejscem narodzin Fassbindera.
W 2017 roku miała swoją pierwszą indywidualną wystawę w Kunstverein Göttingen zatytułowaną What are people for? (z ang. Do czego służą ludzie?). Pod tym samym tytułem i wykorzystując elementy tej wystawy, stworzyła performance we współpracy z muzykiem i kompozytorką Manuelą Rzytką w Monachium, Berlinie i Reykjavíku. Również w tym samym roku spędziła miesiąc w studiu w Hamtramck w Stanach Zjednoczonych na zaproszenie inicjatywy artystycznej Popps Packing. Doświadczenie to zaowocowało wystawą pn. European Secret Salon (z ang. Europejski Tajny Salon) w galerii w Viechtach.
Jako wykładowca gościnny na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium prowadziła w 2020 roku seminarium na temat „ruchu reformy życia politycznego”. W roku akademickim 2023/2024 wykładała na Uniwersytecie Sztuk Stosowanych w Wiedniu.
Nadzoruje warsztaty performatywne i multimedialne w miejskim młodzieżowym centrum kultury „Die Färberei” w Monachium. W 2020 roku, podczas pandemii COVID-19, powstał internetowy warsztat pn. Karantäne Künstlerbuch (z niem. Książka artystyczna w czasie kwarantanny). Wyjaśniano w nim, jak stworzyć i oprawić książkę artystyczną, nawiązując jednocześnie do sztuki pocztowej . Działa również w monachijskim centrum kultury Köşk i uczestniczy w projektach młodzieżowych w i .
W 2026 roku związała się z monachijską galerią Sperling.
Cechą charakterystyczną jej twórczości jest jej multidyscyplinarne podejście, obejmujące: malarstwo, rysunek, instalacje, książki, filmy, muzyka, musicale, parady i demonstracje. Jej humorystyczne i poetyckie prace, nawołujące do buntu i oporu, zazwyczaj niosą przesłanie polityczne i często opierają się na badaniach historycznych.
Wybrane wystawy i spektakle mały|, Böblingen, z banerem reklamującym wystawę Bloodless Boutique (2020)
2013: NA-EN-DE-NA-EN-DE-NA-WI-DA II, wraz z Gabi Blum w , Monachium 2014: Nein, hala projektu „Platform München”, Monachium 2014: Spektakl How To Start a Revolution: The Musical, , Monachium 2015: Project Biennial of Contemporary Art, D-0 ARK Underground, Bośnia i Hercegowina 2016: Favoriten III: Neue Kunst aus München, wspólnie z jedenastoma innymi artystami w , Monachium 2017: What are people for?, Kunstverein Göttingen, Getynga 2017: Die Hölle, , Monachium 2018: Spektakl How To Start a Revolution: The Musical w ramach wystawy Art of Revolt // Revolt of Art, zorganizowanej przez Offenes Haus der Kulturen, Frankfurt nad Menem 2019: Bloodless Boutique, , Böblingen 2020: Adventure Room, Galerie Sperling, Monachium 2021: Global Angst, i przestrzeń publiczna Monachium, wraz z , i 2022: Washing Cycle, Galerie Sperling, Monachium 2023: Creatures In The Soap, , Bazylea 2024: Volatile, Galeria Diana, Mediolan 2024: The Hills Have Crazy Eyes. Woman in a landscape, , Monachium 2025: I Hear a New World No. 3, w Monachium, wraz z Nathanielem Russellem, , , Anne Brugni i innymi
Wybrane nagrody i wyróżnienia 2009: 2015: Stypendium 2016: 2017: Rezydencja Popps Packing w Detroit
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona (ang., niem.)
Kategoria:Urodzeni w 1981 Kategoria:Ludzie urodzeni w Monachium Kategoria:Artyści związani z Monachium Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Sztuk Pięknych w Monachium Kategoria:Absolwenci uczelni w Londynie Kategoria:Niemieccy artyści współcześni