A Atari 2600 é unha videoconsola doméstica desenvolvida e producida por Atari, Inc.. Lanzada arredor de setembro de 1977 como Atari Video Computer System (Atari VCS), popularizou o hardware baseado en microprocesadores e os xogos almacenados en cartuchos ROM intercambiables, un formato usado por primeira vez coa Fairchild Channel F en 1976. A VCS viña incluído con dous joysticks, un par de paddles de control conxuntos e un cartucho de xogo, inicialmente Combat e máis tarde Pac-Man. Sears vendeu o sistema como Tele-Games Video Arcade. Atari cambiou o nome da VCS a Atari 2600 en novembro de 1982, xunto co lanzamento da Atari 5200.

Traxectoria A mediados da década de 1970, Atari tivo éxito na creación de videoxogos arcade, pero o seu custo de desenvolvemento e a súa vida útil limitada levaron ao CEO Nolan Bushnell a buscar un sistema doméstico programable. Os primeiros microprocesadores baratos de MOS Technology a finais de 1975 fixeron isto posible. A consola foi prototipada co nome en clave Stella pola filial de Atari, Cyan Engineering. Ao carecer de fondos para completar o proxecto, Bushnell vendeu Atari a Warner Communications en 1976.

A Atari VCS lanzouse en 1977 con nove xogos en cartuchos de 2 KB. Atari portou moitos dos seus xogos arcade ao sistema, e as versións VCS de Breakout e Night Driver son en cor, mentres que as orixinais arcade teñen gráficos monocromos. A primeira aplicación revolucionaria do sistema foi a conversión doméstica dos Space Invaders de Taito en 1980. Adventure, tamén lanzado en 1980, foi un dos primeiros videoxogos de acción e aventura e contén o primeiro ovo de Pascua amplamente recoñecido. Comezando coa versión VCS de Asteroids en 1980, moitos xogos empregaron o cambio de banco de memoria para permitir cartuchos de 8 KB ou máis. No momento do auxe do sistema en 1982–83, lanzáronse xogos con gráficos e xogabilidade significativamente máis avanzados dos que estaban deseñados para o sistema, como Pitfall! de Activision. A popularidade do VCS levou á fundación de Activision e outros desenvolvedores de xogos subcontratados, así como á competencia das consolas Intellivision e ColecoVision.

En 1982, a 2600 era o sistema de xogos dominante en Estados Unidos, e «Atari» entrara na linguaxe vernácula como sinónimo de consola e videoxogos en xeral. Non obstante, as malas decisións da dirección de Atari danaron tanto a reputación do sistema como a da empresa, especialmente o lanzamento de dous xogos moi esperados para a 2600: unha versión adaptada do xogo arcade Pac-Man e E.T. the Extra-Terrestrial. Pac-Man converteuse no xogo máis vendido da serie 2600, pero foi criticado por non parecerse ao orixinal; E.T. foi lanzado ás présas ao mercado para a tempada de compras de Nadal e foi igualmente menosprezado. Ambos xogos, xunto cun exceso de software de terceiros, foron factores que acabaron co dominio de Atari no mercado das consolas, contribuíndo á crise estadounidense dos videoxogos de 1983.

Warner vendeu os activos da división de electrónica de consumo de Atari ao ex CEO de Commodore, Jack Tramiel, en 1984. En 1986, a nova Atari Corporation baixo o mando de Tramiel lanzou un modelo 2600 revisado e de baixo custo, e a Atari 7800 compatible con versións anteriores, pero foi Nintendo quen liderou a recuperación da industria co lanzamento en Estados Unidos en 1985 da Nintendo Entertainment System. A produción da Atari 2600 rematou en 1992, e estimouse que se venderon 30 millóns de unidades ao longo da súa vida útil.

Notas

Véxase tamén

Bibliografía

Ligazóns externas

2600