Вільгельм Траўб (2 красавіка 1910 г. — 18 лютага 1946 г.) — нямецкі нацысцкі оберштурмбанфюрар СС, які падчас Другой сусветнай вайны служыў акупацыйным адміністратарам Навагрудскай (сёння Навагрудскай) акругі Генерал-майората Белай Русі, а таксама кіраўніком СС і паліцыі «Кварнера» (Кварнерскі заліў) з базай у Фіуме (сёння Рыека). Пасля заканчэння вайны ён памёр у палоне ў Югаславіі ў 1946 годзе.

Жыццё

Пра ранняе жыццё Траўба вядома мала падрабязнасцей. Ён вучыўся ва ўніверсітэце, уступіў у нацысцкую партыю (нумар члена 4 355 116) і СС (нумар члена 290 239) і ў 1938 годзе атрымаў званне антэрштурмфюрара СС. Пасля нямецкага ўварвання ў Савецкі Саюз, будучы членам службы бяспекі (SD) у званні штурмбанфюрара СС, ён быў прызначаны гебітскамісарам (раённым камісарам) краёвай гебіеты «Навагрудак», падраздзялення генерал-безырка «Белая рутэнія». Ён падпарадкоўваўся генерал-камісару, групенфюрэру СС Курту фон Готбергу, штаб якога знаходзіўся ў Мінску.

Траўбу было даручана стварыць мясцовы конны антыпартызанскі атрад пад кіраўніцтвам СС, які павінен быў быць сфарміраваны з ліку мясцовых беларусаў-калабарантаў. У пачатку восені 1943 года Траўб выклікаў да сябе Барыса Рагулу, свайго дваццацітрохгадовага перакладчыка з Беларусі і афіцэра сувязі. Траўб распрацаваў план арганізацыі кавалерыйскага падраздзялення з 150 чалавек пад камандаваннем Рагулы, якое б дзействавала непасрэдна пад кіраўніцтвам нямецкіх уладаў. Рагула працягнуў дапамагаць арганізоўваць і кіраваць сіламі Беларускай краёвай абароны ў пачатку 1944 года.Пасля ўстойлівых нямецкіх паражэнняў у Расіі, Навагрудак трапіў пад уладу Чырвонай Арміі 8 ліпеня 1944 года.

Цяпер, будучы оберштурмбанфюрэрам СС, Траўб пасля быў пераведзены ў паўночную Італію, дзе падпарадкоўваўся Вышэйшаму кіраўніку СС і паліцыі (HSSPF) Аператыўнай зоны Адрыятычнага ўзбярэжжа, групенфюрэру СС Адзіла Глобочніку. Там 27 кастрычніка 1944 года Траўб быў прызначаны камандзірам паліцыі СС і паліцэйгебіткамэндурам (камандзірам паліцэйскага раёна) «Кварнера» са штаб-кватэрай у Фіуме. Тут ён таксама ў асноўным займаўся антыпартызанскай барацьбой супраць славенскіх партызан. Фіуме трапіў у рукі партызан 2 мая 1945 года, а пасля заканчэння вайны ў Еўропе Траўб быў зняволены ў Югаславіі і памёр у лагеры для ваеннапалонных у Врбасе ў лютым 1946 года.