Спа́ская ву́ліца, або вуліца Ішганітоё () — невялікая вуліца ў цэнтральнай частцы Вільні, у Старым горадзе. Звязвае вуліцу Бакшта з вуліцай Майроніса і Зарэчнай вуліцай у Зарэччы.
Гісторыя і этымалогія
Гістарычна ў старажытных актах вуліца згадвалася проста як вуліца «ад Савіч да Спаскіх варот» () або «Другі Латочак» ().
Найбольш вядомая гістарычная назва — Спаская — сустракаецца ў дакументах ужо з 1536 года. Яна паходзіць ад Спаскай брамы гарадскога мура, якая знаходзілася непадалёк і была зруйнаваная расійскімі ўладамі ў 1801 годзе, а таксама ад праваслаўнай царквы Святога Спаса. Сама Спаская царква, якая дала імя вуліцы, размяшчалася побач з Прачысценскім саборам, бліжэй да ракі Вільні. Пасля моцнага пажару 1610 года гэты храм быў значна пашкоджаны, а грунты, якія належалі царкве, паводле дакументаў таго часу, «засталіся ў пустэчы» (). Сучасная літоўская назва з’яўляецца дакладным перакладам гістарычнага наймення (ад — Збавіцель, Спас).
У пазнейшыя часы, у прыватнасці з XIX стагоддзя, вуліца таксама насіла назву Міласэрная, або Сясцёр Міласэрнасці (, ). Гэта было звязана з дзейнасцю каталіцкіх сясцёр міласэрнасці, якія апекаваліся шпіталем Савіч, размешчаным па суседстве на вуліцы Бакшта. У розныя перыяды Спаская вуліца была вядомая і пад іншымі назвамі: Зарэчная вуліца () і завулак Бакшта ().
Агульныя звесткі Даўжыня вуліцы складае ўсяго каля 120 метраў, яна адносіцца да катэгорыі дапаможных вуліц (D). На вуліцы знаходзяцца толькі два дамы, і абодва маюць цотную нумарацыю (№ 2 і № 4).
Забудова Кутні будынак пад нумарам № 2 (які таксама мае адрас вуліца Бакшта, 4) з’яўляецца месцам размяшчэння Расійскага культурнага цэнтра, мастацкай галерэі і рэдакцыі польскамоўнага часопіса «Znad Wilii» («Знад Віліі»). У суседнім будынку № 4 працуе экспертная група Службы інспектара па журналісцкай этыцы (), а таксама размяшчаецца студыя анімацыйных фільмаў Аляксандраса Янаўскаса.
Крыніцы
Літаратура
Спасылкі
Катэгорыя:Вуліцы Вільні Катэгорыя:Стары горад (Вільня)