W następnych latach Szyling politycznie skierował się ku prawicy i zaczął wspierać Związek Narodowców (Tautininków), tworzył postulaty tej partii w 1933 roku.
Wśród osiągnięć Szylinga znajduje się opracowanie Konstytucji Litwy, która została przyjęta w 1938 roku i zorganizowanie Gwardii Narodowej, która skutecznie odepchnęła próbę rosyjskiej inwazji w 1918 roku, podczas litewskich wojen o niepodległość. Jednakże wojna polsko-litewska (1 września–7 października 1920 roku) skutkowała przejściem Wilna i jego okolic na rzecz II Rzeczypospolitej. Polacy utworzyli na tym obszarze republikę Litwy Środkowej. Ze względu na swoje dotychczasowe głośne działania, Szyling został aresztowany w Wilnie w sierpniu 1921 roku, ale wypuszczono go w listopadzie tego samego roku ze względu na jego tytuł barona. Powrócił następnie na terytorium Litwy kowieńskiej, pozostając pod kontrolą rządu w Kownie.