Wykopano studnię głębinową i po otrzymaniu pozytywnej opinii laboratoryjnej co do zawartości soli mineralnych, wodę czerpano już do celów handlowych pod nazwą Źródło Marii (niem. Marien Quelle). Nazwa pochodziła od żony właściciela majątku Marty Matyldy Marii Schönborn (1854–1915), a jej znakiem była stylizowana róża. Zakład, gdzie wodą napełniano butelki i gazowano ją, nazwała miejscowa ludność Zelternią (niem. Selterwasser, woda sodowa), a gotowy produkt w postaci gazowanej wody – zelterką. Otaczający źródło park, który porastała buczyna, do 1920 roku nazywano Marien-Park, a w 23 lipca 1958 został zatwierdzony jako rezerwat przyrody Las Mariański przez Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.
W latach 30. XX w. a fabryka wody w Ostromecku produkowała 100 tys. litrów wody rocznie oraz zatrudniała 5 pracowników. Była częścią ordynacji Ostromecko zarządzanej przez hrabiego Joachima Martina von Alvensleben-Schönborn. Rozlewna wody „Ostromecko” była jedną z dziewięciu funkcjonujących wówczas w Polsce rozlewni przemysłowych (inne funkcjonowały m.in. w Krynicy-Zdroju, Krościenku, Szczawnicy, Wysowej-Zdroju, Iwoniczu-Zdroju, Ciechocinku). Dzierżawcą zakładu był Polak - E. Niedzielski.