Woda Woda „Ostromecka” to naturalna woda średniozmineralizowana (akratopega) (500–1500 mg/l), niskosodowa. Jest wodą twardą, typu wodorowęglano-wapniowego z dużą zawartością jonów siarczanowych. Pochodzi z okresu czwartorzędu, a jej wiek ocenia się na ok. 2 mln lat. Jej eksploatacja jest pod stałą ochroną Państwowego Zakładu Higieny Instytutu Naukowo-Badawczego w Poznaniu.
Składniki: kation wapniowy (Ca2+) - 123 mg/l kation magnezowy (Mg2+) - 19 mg/l kation sodowy (Na+) - 13 mg/l kation potasowy (K+) - 4 mg/l anion wodorowęglanowy (HCO3-) - 330 mg/l anion siarczanowy (SO42-) - 91 mg/l anion chlorkowy (Cl-) - 38 mg/l Łączna zawartość składników mineralnych wynosi 630 mg/l.
Historia Najstarsze wiadomości o wodzie czerpanej z naturalnego źródła w Ostromecku pochodzą z 1570 roku. Miejscowość położona jest przy stromym zboczu doliny Wisły, w którym znajdują się ujścia wód podziemnych i podskórnych. Na przełomie XVIII i XIX wieku przy ujściu żyły wodnej zbudowano młyn wodny. Źródła wody wypływające ze stoku kierowano do zbiornika wodnego w celu napędzania koła wodnego. Eksploatację źródła na większą skalę podjęto w 1894 roku, gdy majorat ostromecki znajdował się pod rządami Albrechta von Alvenslebena.