Wodę produkowano pod nazwą „Ostromecko dawna Marien Quelle”.
W czasie II wojny światowej dzierżawcą rozlewni był Niemiec Tolajkis, a później Austriak Mathies. Właściciela Joachima von Alvenslebena za propolską postawę zesłano do obozu koncentracyjnego w Dachau. Wodę produkowano dla potrzeb Wehrmachtu i wysyłano na front wschodni, a nawet do Afryki.
Po II wojnie światowej ordynacja ostromecka przeszła na własność Skarbu Państwa. Rozlewnię wód początkowo dzierżawił przedsiębiorca Czarnecki, a następnie była przedsiębiorstwem państwowym, pod szyldem Spółdzielni Filofarm (1947-1954), GS Dąbrowa Chełmińska (1954), PZGS w Bydgoszczy i Wojewódzkiego Związku Gminnych Spółdzielni w Bydgoszczy (1954-1981). Produkcja roczna w 1954 roku wynosiła ok. 1 mln butelek, w 1966 roku - 5 mln butelek. W latach 60. XX w. była jedną z 18 rozlewni w Polsce (oprócz wcześniej istniejących doszły m.in. w Busku-Zdroju, Jeleniowie, Czerniawie-Zdroju, Szczawnie-Zdroju, Polanicy-Zdroju, Połczynie-Zdroju, Kołobrzegu, Rymanowie-Zdroju). W 1976 zakład rozbudowano i osiągnął on wówczas zdolność produkcyjną 15 mln butelek (0,33 l) rocznie. W 1981 zakład przeszedł pod zarząd Wojewódzkiej Hurtowni Artykułów Przemysłowych Bydgoszczy, a od 1991 zakład dzierżawił, a w 1993 wykupił prywatny przedsiębiorca Leszek Bokiej.