Tryb łączący (ang. subjunctive (mood)) – forma czasownika oraz tryb, który nie wyraża faktu tylko możliwość, życzenie, wątpliwość, niepewność, sugestię lub pożądanie. Kontrastuje on z innymi trybami: Tryb łączący: I insist that Andrea be here. → Nalegam, żeby Andrea tu była. Tryb oznajmujący w amerykańskim angielskim: I insist that Andrea is here. → Uparcie twierdzę, że Andrea tu jest. Tryb oznajmujący w brytyjskim angielskim: I insist that Andrea is here. → Uparcie twierdzę, że Andrea tu jest. / Nalegam, żeby Andrea tu była.
Tryb łączący był częsty w starszych formach języka angielskiego, dziś w brytyjskim angielskim zastępowany jest przez should oraz zwykłe przeszłe i teraźniejsze formy czasowników.
Teraźniejszy tryb łączący Konstrukcja Forma teraźniejszego trybu łączącego identyczna jest z bezokolicznikiem bez to np. be, have, do albo carry. Ta sama forma używana jest w odniesieniu do przeszłości, teraźniejszości i przyszłości: The law requires that every driver carry insurance. → Prawo wymaga, aby każdy kierowca miał ubezpieczenie. The law required that every driver carry insurance. → Prawo wymagało, aby każdy kierowca miał ubezpieczenie.