Małgorzaty w Nowym Sączu. 12 stycznia 1954 r. objął małą parafię św. Rocha w Dąbrówce (dziś jedna z dzielnic Nowego Sącza), najpierw jako rektor, a następnie proboszcz. Tutaj pasterzował prawie 20 lat. W roku 1955 mianowany został kanonikiem. W latach 1972–1988 został rektorem kościoła Klarysek w Starym Sączu, gdzie organizował lipcowe odpusty bł. Kingi. W 1981 r. dużo pracy włożył w organizację jubileuszu 700-lecia Klasztoru w Starym Sączu.
Oprócz powołania do kapłaństwa ks. Stachoń rozwijał w sobie również talent malarski. Był samoukiem. Uprawiał malarstwo olejne na płótnie i desce o tematyce sakralnej i biblijnej. Był bardzo dobrym kopistą. Maria Bogdańska w swojej pracy magisterskiej opisuje ciekawe zdarzenie jak to ks. infułat Władysław Lesiak z fary sądeckiej zamówił u ks. Stachonia kopię obrazu Chrystusa Przemienionego. Po namalowaniu zamawiający nie mógł odróżnić kopii od oryginału. Z początkowego okresu malarskiej twórczości można podziwiać nie tylko obrazy, ale również ich ramy wykonane przez autora obrazów. Były to kompozycje różnych materiałów, nawet nasion. Wszystkich obrazów ks. Stachoń namalował ponad trzysta. Większość znajduje się w różnych kościołach diecezji tarnowskiej. Obraz przedstawiający Matkę Bożą Niepokalaną trafił w roku 1982 do Watykanu jako dar dla Jana Pawła II od sióstr Klarysek Starosądeckich.