Lybne Dyngyl chcąc wyprzedzić ruchy przeciwnika, około 1525 wysłał swoje oddziały na granicę Adalu, ale został pokonany. Podobnie zakończyła się ekspedycja wysłana w 1526, lub 1527 pod wodzą szwagra cesarza i naczelnego wodza rasa Degelhana. Po sześciodniowej bitwie Degelhal przegrał. Po dwóch zwycięstwach imam Grań przeszedł do ofensywy i zorganizował wyprawę łupieską do etiopskiej prowincji Ifat. Trzy korpusy wojsk muzułmańskich splądrowały Ifat i powróciły do Adalu ze zdobycznym bydłem i niewolnikami. Jeszcze tym razem muzułmanie pod wodzą Grania wycofali się z Etiopii. Ich taktyka miała się wkrótce zmienić pod wpływem ambicji politycznych Grania.
Rozpoczęcie świętej wojny thumb|Wejście na górę Debre Dammo. Tam urodził się cesarz Lybne Dyngyl i w pobliżu góry poniósł śmierć w walce z muzułmanami. Na Debre Dammo znajduje się klasztor mnichów Kościoła etiopskiego. Z czasem imam Grań zaczął nawoływać sąsiednie, barbarzyńskie ludy do "świętej wojny", czyli dżihadu przeciwko Etiopii. Na wezwanie władcy stawili się przedstawiciele koczowniczych plemion z terenów dzisiejszej Somalii i Afarowie. Potężna armia Grania przekroczyła rzekę Auasz i szła w kierunku miejscowości Baduka, gdzie cesarz miał swoją rezydencję. Gdy Lybne Dyngyl dowiedział się o planach przeciwnika, zgromadził wojsko z całej Etiopii.