Pierwsza bitwa rozegrała się nad rzeką Semerma, gdzie liczniejsza i lepiej wyszkolona, regularna armia cesarska wbrew rozkazom Lybne Dyngyla stoczyła walkę z muzułmanami. Mimo przewagi wynikającej z udziału nienawykłych do regularnych bitew i przyzwyczajonych przede wszystkim do wypraw łupieskich Somalijczyjków po stronie imama Grania, wojska cesarza poniosły klęskę. Następna bitwa miała miejsce w lutym, bądź marcu 1529 pod Szynbura Kurie, gdzie ponownie zwycięstwo odniósł imam Grań. Po zregenerowaniu sił, oddziały muzułmańskie urządziły wyprawę łupieżczą w czerwcu tego roku do prowincji Deuaro i Bali, kiedy część możnowładztwa nawet nie podjęła walki w zamian za obietnicę oszczędzenia ich ziem ze strony napastników.
Wyprawa Grania w głąb Etiopii Imam Grań po dwóch miesiącach od tej ekspedycji zebrał nowe wojska i po raz kolejny zaatakował Etiopię, tym razem z pomocą niewielkiej ilości artylerii. Posiadał siedem dział. Jednym z celów nowej kampanii miał być kościół w Antiochii. Bitwa pod tą miejscowością w 1531 roku zakończyła się kolejna porażką armii Lybne Dyngyla. O przegranej zadecydowała w dużej mierze artyleria. Gdy cesarz dowiedział się o wyniku starcia pod Antiochią, zorganizował następna armię, liczącą co najmniej dziesięć tysięcy żołnierzy.