W okresie okupacji przebywał w niemieckiej niewoli, w Oflagu II C Woldenberg, gdzie był współorganizatorem i wykładowcą w zorganizowanej w konspiracji Wojskowej Szkole Technicznej.
W lutym 1945 roku, po wyzwoleniu obozu, wrócił do kraju i wstąpił do Wojska Polskiego. W latach 1945–1950 pracował w Departamencie Inżynierii i Saperów Ministerstwa Obrony Narodowej na stanowisku referenta i kierownika sekcji naukowo-wydawniczej. W 1950 roku został zwolniony ze służby wojskowej ze względu na stan zdrowiaSylwetki saperów, s. 126–127..
Zmarł 23 lutego 1971 roku. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 113-1-27).
Był żonaty z Marią z domu Chełchowską (1900–1964), małżeństwo było bezdzietne.
Awanse chorąży – 11 listopada 1915Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich 1917. podporucznik – 1918 porucznik – ze starszeństwem z dniem 12 października 1918 kapitanRocznik oficerski 1923, s. 880. major – 1924 ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 podpułkownik – 1935 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 4. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 9 z 28 czerwca 1935 roku.