Emil Strumiński (ur. 12 maja 1895 w Witkowicach, zm. 23 lutego 1971) – podpułkownik saperów Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 12 maja 1895 roku w Witkowicach k. Morawskiej Ostrawy, w rodzinie kowala Józefa i Anny z domu Kacała. W 1914 roku ukończył Wydział Budowy Maszyn Wyższej Szkoły Przemysłowej w Krakowie i uzyskał tytuł inżyniera konstruktora. W czasie nauki działał w Związku Strzeleckim. Po ukończeniu studiów wstąpił do Legionów Polskich. 14 maja 1915 roku ukończył Szkołę Podchorążych Legionów Polskich i jako dowódca plutonu w kompanii technicznej w stopniu chorążego, odbył całą kampanię aż do bitwy pod Rarańczą. Po niej został dowódcą tej kompanii, którą dowodził do bitwy pod Kaniowem. Po kryzysie przysięgowym pozostał w służbie w Polskim Korpusie Posiłkowym. W 1918 roku dostał się do II Korpusu Polskiego, w którym dowodził kompanią saperów.

W listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska PolskiegoDziennik Rozporządzeń Komisji Wojskowej nr 1 z 28 października 1918 roku, s. 7. i otrzymał przydział na dowódcę kompanii saperów w 1 pułku inżynieryjnym. W wojnie polsko-bolszewickiej dowodził kompanią saperów XXI batalionu saperów w 2 Armii generała Śmigły-Rydza. W czasie wycofywania się z Kijowa, na rozkaz dowódcy armii, w maju 1920 roku wysadził most łańcuchowy na Dnieprze o długości 695 m. Następnie, podczas odwrotu wysadzał mosty i tory kolejowe, pod huraganowym ogniem bolszewików. Wojnę w 1921 roku zakończył na stanowisku dowódcy X batalionu saperów w 1 Dywizji Piechoty Legionów.

Po wojnie, w 1922 roku ukończył Kurs Doskonalenia Oficerów Saperów w Kościuszkowskim Obozie Szkolnym Saperów, po czym przez dwa lata był referentem fortyfikacji w Kierownictwie Rejonu Inżynierii i Saperów w WarszawieRoczniki Oficerskie 1923 s. 880. W 1923 roku został przeniesiony do Kierownictwa Rejonu Inżynierii i Saperów Częstochowa na stanowisko kierownika rejonuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 67 z 20 października 1923 roku.. Następnie był dowódcą VIII batalionu saperówRocznik Oficerski 1924, s. 797.. 25 października 1926 roku został przeniesiony do Oficerskiej Szkoły Inżynierii w Warszawie na stanowisko dowódcy 1 kompanii szkolnej. 26 kwietnia 1928 roku został przeniesiony do 3 pułku Saperów Wileńskich w Wilnie na stanowisko dowódcy I batalionu saperówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 148.Rocznik Oficerski 1928, s. 571.. W 1932 roku służył w Centrum Wyszkolenia PiechotyRocznik Oficerski 1932, s. 248.. Od stycznia 1934 roku do 1938 roku dowodził 6 batalionem saperów w BrześciuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 2 z 26 stycznia 1934 roku.. 10 grudnia 1936 roku inspektor armii, generał dywizji Kazimierz Sosnkowski w wydanej opinii stwierdził: „pracowity i sumienny. Inteligentny i zdolny oficer. Charakter prawy, usposobienie spokojne i równe. Trochę ociężały. Wykształcony saper, posiadający duże wiadomości fachowe. Dobry dowódca w polu i dobry wychowawca. Wymagający przełożony. Utalentowany administrator”.

Następnie został oficerem saperów w Inspektoracie Armii w Toruniu. W czasie kampanii wrześniowej był dowódcą saperów Armii „Pomorze”. Brał udział w walkach pod Kutnem, Sochaczewem i Brochowem. Tam został ciężko ranny. Otrzymał osiem ran postrzałowych, w tym dwie w głowę. W okresie okupacji przebywał w niemieckiej niewoli, w Oflagu II C Woldenberg, gdzie był współorganizatorem i wykładowcą w zorganizowanej w konspiracji Wojskowej Szkole Technicznej.

W lutym 1945 roku, po wyzwoleniu obozu, wrócił do kraju i wstąpił do Wojska Polskiego. W latach 1945–1950 pracował w Departamencie Inżynierii i Saperów Ministerstwa Obrony Narodowej na stanowisku referenta i kierownika sekcji naukowo-wydawniczej. W 1950 roku został zwolniony ze służby wojskowej ze względu na stan zdrowiaSylwetki saperów, s. 126–127..

Zmarł 23 lutego 1971 roku. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 113-1-27).

Był żonaty z Marią z domu Chełchowską (1900–1964), małżeństwo było bezdzietne.

Awanse chorąży – 11 listopada 1915Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich 1917. podporucznik – 1918 porucznik – ze starszeństwem z dniem 12 października 1918 kapitanRocznik oficerski 1923, s. 880. major – 1924 ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 podpułkownik – 1935 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 4. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 9 z 28 czerwca 1935 roku.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5164 (28 lutego 1922)Dekret Naczelnika Państwa L. 11292 V.M. Adj. Gen. z 1922 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 6, s. 227) Krzyż Niepodległości (2 sierpnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych (czterokrotnie, po raz pierwszy w 1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2098 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 42, s. 1673) Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 11 listopada 1937 „za zasługi w służbie wojskowej”., 17 grudnia 1946 „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą, oraz za gorliwą pracę i sumienne wypełnianie obowiązków służbowych”.) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa, zezwolenie 1929)Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 12 z 6 sierpnia 1929 roku, s. 239. Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny (Francja)

Przypisy

Bibliografia Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich 1917. Dziennik Rozporządzeń Komisji Wojskowej z 1918 r. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 1922,1923, 1928, 1934, 1935, 1937 r. Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932.

Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Dowódcy 6 Batalionu Saperów (II RP) Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 1 Batalionu Saperów Legionów Kategoria:Oficerowie 3 Pułku Saperów Wileńskich Kategoria:Oficerowie 4 Pułku (batalionu) Saperów (II RP) Kategoria:Oficerowie II Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie saperów Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Oficerowie Wojsk Inżynieryjnych ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Podpułkownicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Pamiątkowym Wielkiej Wojny Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1971