26 kwietnia 1928 roku został przeniesiony do 3 pułku Saperów Wileńskich w Wilnie na stanowisko dowódcy I batalionu saperówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 148.Rocznik Oficerski 1928, s. 571.. W 1932 roku służył w Centrum Wyszkolenia PiechotyRocznik Oficerski 1932, s. 248.. Od stycznia 1934 roku do 1938 roku dowodził 6 batalionem saperów w BrześciuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 2 z 26 stycznia 1934 roku.. 10 grudnia 1936 roku inspektor armii, generał dywizji Kazimierz Sosnkowski w wydanej opinii stwierdził: „pracowity i sumienny. Inteligentny i zdolny oficer. Charakter prawy, usposobienie spokojne i równe. Trochę ociężały. Wykształcony saper, posiadający duże wiadomości fachowe. Dobry dowódca w polu i dobry wychowawca. Wymagający przełożony. Utalentowany administrator”.
Następnie został oficerem saperów w Inspektoracie Armii w Toruniu. W czasie kampanii wrześniowej był dowódcą saperów Armii „Pomorze”. Brał udział w walkach pod Kutnem, Sochaczewem i Brochowem. Tam został ciężko ranny. Otrzymał osiem ran postrzałowych, w tym dwie w głowę.