Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości 16 listopada 1918 w Sanoku wstąpił do Wojska Polskiego i służył do 11 stycznia 1919. Ponownie wstąpił w szeregi WP 20 grudnia 1919 w Smolewiczach. Od tego czasu był dowódcą kompanii w 79 pułku piechoty. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej 1919-1920. Od 10 września 1920 do 1 stycznia 1923 dowodził batalionem w 79 pułku piechoty, po wojnie garnizonującym w Słonimiu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 187. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a według ówczesnego źródła wojskowego jego oddziałem macierzystym był 78 pułk piechoty w BaranowiczachPo wojnie Bronisław Polityński podał, że służył w trzech jednostkach: 79 pułku piechoty, 50 pułku piechoty i 65 pułku piechoty. W przypadku pierwszej z tych jednostek jednocześnie podał ich dowódców tj. płk. Izydora Modelskiego i płk. Mariana Turkowskiego, zatem nie pomylił numeru pułków 79 z 78, zob. .. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu sztabowego. Po przeniesieniu do 50 pułku piechoty w Kowlu od 1 stycznia 1923 do 1 lipca 1927 sprawował stanowisko dowódcy III batalionu, detaszowanego w SarnachWedług Jerzego Tarnawskiego w latach 1921–1926 Bronisław Polityński był dowódcą garnizonu Baranowicze, zob. .