28 stycznia 1925 dowódca Okręgu Korpusu Nr II, generał dywizji Jan Romer udzielił mu pochwały za „celowe zorganizowanie przygotowań mobilizacyjnych”„Polska Zbrojna” Nr 40 z 9 lutego 1925 r. s. 9.. W maju 1927 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II. Następnie został przeniesiony do 65 pułku piechoty w Grudziądzu, gdzie od 1 lipca 1927 do 1 października 1929 był komendantem składnicy wojennej w Inowrocławiu. Według stanu z 1928 figurował jako komendant kadry batalionu zapasowego 65 p.p. W marcu 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII, a z dniem 30 września tego roku przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łańcut. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr X. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

Sprawował urząd starosty powiatu łańcuckiego. W 1930 był pracownikiem starostwa powiatowego w Łańcucie. W latach 30. pracował jako urzędnik w starostwie powiatu sanockiego. W tym czasie był delegatem obwodu powiatowego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej.