Podczas I wojny światowej został zmobilizowany do C. K. Armii i przydzielony do służby w szeregach 45 pułku piechoty (przed wojną stacjonującego w Sanoku). W rezerwie piechoty został mianowany porucznikiem z dniem 1 lipca 1915. W 1915 chory przebywał w Szpitalu Garnizonowym Nr 8 w Przemyślu. Został awansowany na stopień nadporucznika z dniem 1 sierpnia 1917. Do 1918 był oficerem rezerwy 45 pułku piechoty.
W listopadzie 1917 w prasie austriackiej szeroko opisywano rzekomo nieludzkie traktowanie niemieckich żołnierzy pochodzących z Dolnej Austrii, którzy zostali przeniesieni w liczbie około 400 z 84 pułku piechoty do 45 pułku piechoty w Przemyślu, a w szczególności relacjonowano wypadki w szeregach stacjonującego w Siedmiogrodzie batalionu marszowego, gdzie dowódca kompanii por. Polityński miał wielokrotnie policzkować niemieckich żołnierzy.