Następnie w Zgierzu zaczął pracę w Fabryce Chemicznej „Boruta”, gdzie wykonał projekt jednego z oddziałów planowanej Fabryki Nitrozwiązków w Sarzynie. Do Pionek powrócił w 1938, gdzie w fabryce specjalnych materiałów wybuchowych „Demit” pracował jako projektant oraz kierownik montażu. Inżynier Banaszak przed 1939 wykonywał projekty fabryk: prochu bezdymnego, bawełny strzelniczej, mas plastycznych, masek gazowych, których kupcami były Argentyna, Bułgaria oraz Jugosławia oraz na zlecenie Celulozy Nadniemeńskiej zrobiony wstępny projekt fabryki celulozy sulfitowej wiskozowej w Ławnie k. Grodna.
Kiedy rozpoczęła się wojna, został aresztowany przez okupanta w 1939, także w 1940, kiedy w Pionkach w Państwowej Wytwórni Prochu organizował demontaż i niszczył urządzenia fabryczne. W okresie wojny utrzymywał rodzinę handlując drzewem. Pracował w Radzie Głównej Opiekuńczej – Delegatura Pionki, w której był kierownikiem kuchni ludowej. Pełnił przez pół roku obowiązki zastępcy burmistrza pracując w Zarządzie Gminnym.