W latach 1925–1928 projektował i montował fabrykę nitrocelulozy oraz kwasu azotowego, a do 1930 był w niej kierownikiem oddziału kwasu azotowego.

Ożenił się w 1927 z Heleną Bugalską i na stałe zamieszkał w Pionkach. W 1931 za rzekome działanie na rzecz państwa ościennego i zapatrywania lewicowe był przez dwa miesiące więziony w Warszawie na Pawiaku. W latach 1930–1935 kierował komórką projektową fabryki nitrocelulozy, a także przeprowadził jej modernizację. Wybudowano nową doświadczalną fabrykę celulozy sulfitowej, w której Ludwik Banaszak zaprojektował i nadzorował montaż urządzeń produkcyjnych oraz nadzorował montaż na oddziale nitrocelulozy lakierowej i fabryce celuloidu. Od 1934 do 1939 w oddziale w Pionkach pełnił funkcję przewodniczącego Związku Techników RP.

Po 1935, aż do wybuchu II wojny światowej, często zmieniał miejsca pracy, obejmując w powstającym przemyśle chemicznym szereg kierowniczych stanowisk. W Kielcach był kierownikiem budowy w latach 1935–1936 oraz kierował montażem Fabryki Kwasu Siarkowego i Nawozów Sztucznych, którą modernizowano. W Niedomicach wybudował Fabrykę Celulozy, pod jego kierownictwem opracowano dokumentację techniczną, zmontowano ją i odbył się jej rozruch.