piąta dzielnica była przeznaczona na biwaki. Koloniści z jednego budynku tworzyli drużynę, na którą składały się zastępy. Kilkanaście drużyn – w sumie ponad 300 dzieci – wchodziło w skład dzielnicy, na czele której stał kierownik. Ci z kolei byli członkami zespołu wychowawczego, której przewodził zastępca dyrektora ośrodka ds. wychowawczych.
W Podgrodziu, obok władz podległych CZSP, funkcjonowały również władze dziecięce. W pierwszych dniach każdego turnusu swoich przedstawicieli wybierały zastępy i drużyny. Koloniści wybierali również rady czterech dzielnic podgrodzkich; z grona ich członków wyłaniano (jawnie i przez aklamację) skład Miejskiej Rady Narodowej Miasteczka Dziecięcego podczas posiedzenia wszystkich uczestników turnusu w amfiteatrze. Istniały również wydziały Rady, m.in. zdrowia, informacji czy finansowo-gospodarczy, które w 1954 roku zastąpiono komisjami, np. redakcji gazetki czy audycji radiowych.
Funkcjonowanie ośrodka Uczestnicy kolonii w Podgrodziu mogli brać udział w kołach zainteresowań. Każdy z kolonistów pełnił również podczas turnusu pięć służb: pocztową, milicyjną, morską, zdrowia oraz kolejową. Miało to na celu zapoznanie dzieci z różnymi zawodami.