W 1435 Zachariasz z Piaskowa oraz Biezdrowa i Ćmachowa kupił od braci Szymona, Piotra i Jana, synów zmarłego Mikołaja z Pożarowa, 1/4 Biezdrowa za 200 grzywien. W 1443 Czerna zamienił role i łąki z plebanem Słupkiem z Biezdrowa i w wyniku tej zamiany zajął role i łąki plebańskie w Łężcach Małych. W 1443 na życzenie nowego plebana Mikołaja jednak unieważnił tę zamianę. W 1443 syn Zachariasza również Zachariasz Biezdrowski zastępił ojca w sądzie w sprawie sądowej. W 1449, syn Zachariasza, Andrzej z Biezdrowa, sprzedał z prawem odkupu Dorocie, żonie swego ojca za 400 grzywien połowę Biezdrowa, cały młyn leżący blisko wsi oraz dwie karczmy zwane „Jakubuszka” i „Machulina”. W latach 1472–1493 Anna wdowa po Michale z Pożarowa oraz Elżbieta wdowa po Filipie z Parkowa, dziedziczki niedzielne w Biezdrowie i w Zakrzewie pozwane zostały przed sąd duchowny o zaległe sumy 26 florenów węgierskich w złocie oraz 9 grzywien od obu, a także 8 grzywien od Anny, z tytułu dzierżawy wsi Łężce Małe oraz zaległych dziesięcin. W 1481 Elżbieta wymieniona została wśród patronów kościoła biezdrowskiego. W 1482 dziedziczki niedzielne Anna i Elżbieta zapisały altarzystom kolegiaty św. Marii Magdaleny w Poznaniu 3 grzywny czynszu rocznego z Biezdrowa z prawem wykupu za 41 złotych węgierskich.