W 1493 Anna oraz Elżbieta toczyły spory sądowe z kasztelanem kaliskim Andrzejem Szamotulskim z powodu wyrządzonych im krzywd. Król polski Jan I Olbracht wyznaczył w sporze wadium w wysokości 100 grzywien.
W 1485 bracia Jan, Paweł i Szczepan z Biezdrowa byli współfundatorami altarii św. Trójcy i NMP w kościele parafialnym w Sierakowie. W 1486 odnotowany został Paweł dziedzic i pleban biezdrowski. W 1487 właścicielem części wsi był Szczepan Biezdrowski, którą otrzymał w podziale z braćmi Janem oraz Pawłem. Zapisał on Janowi Chełmskiemu czynsz roczny w wysokości dwóch kop groszy z prawem wykupu za 30 grzywien. W 1495 Andrzej Gnuszyński odstąpił swemu stryjowi Stanisławowi Gnuszyńskiemu swoje prawa do sumy 74 grzywien zapisanej na Biezdrowie oraz na Zakrzewie. W 1505 Bernard Radomicki wykupił czynsz od sumy 67 grzywien dla wikariuszy katedry poznańskiej z połowy Pniew oraz z Biezdrowa i przeniósł na swoje dobra Boguszyn oraz Radomicko.