W 1421 Przybigniew wwiązany został w majątek Kołata w powiecie gnieźnieńskim z tytułu długu żydowskiego o wysokości 100 grzywien.
W 1420 odnotowany został Jan Biezdrowski z Biezdrowa, a w 1420 Wincenty Biezdrowski, niegdyś Słopanowski, który posiadał połowę Biezdrowa. W 1422 Bogusz Koszutski zrzekł się prawa bliższości do Biezdrowa na rzecz Wierzbięty z Rozbitka. W 1426 Zachariasz niegdyś Piaskowski właściciel w Biezdrowie, Ćmachowie, Komorowie oraz Piaskowie zeznał przed sądem, że nie był winien Wierzbięcie z Rozbitka 11 grzywien reszty nie dopłaconej za Biezdrowo. W 1426 Parzysz z Sokolnik skarżył się, że mu włodarz Biezdrowa w młynie biezdrowskim, należącym do Zachariasza, nie chciał zwrócić jego człowieka. W 1428 Parzysz z Sokolnik dowodził, że wziął w zastaw od Blizbora z Pomarzanowic oraz jego żony Doroty 1/4 Biezdrowa za 99 grzywien bez dwóch kop groszy.
W 1428 Małgorzata żona Świąszka z Biezdrowa upominała się o połowę Radziszewa jako o swą ojcowiznę u Sędziwoja z Mylina, który dowodził, że dziedzinę tę trzymał spokojnie już od 30 lat. Według wzmianki z XVIII wieku w 1429 Czerna Bielejewski zobowiązał się doprowadzić Zachariaszowi z Biezdrowa młynarkę Stachową z synem do młyna biezdrowskiego.