Poprzez szerokie pole oddziaływania (rozciągające się nie tylko na obszar historycznej Litwy) pozwalało na zachowanie i rozwój polskości ziemiaństwa pod rosyjskim zaborem.
Po wojnie polsko-bolszewickiej Józef Trzeciak wrócił w strony rodzinne i tu wkrótce został wciągnięty w wir pracy społecznej na terenie własnego powiatu święciańskiego, działając w sejmiku i miejscowych organizacjach rolniczych, następnie w organizacjach wojewódzkich. Ciesząc się zaufaniem miejscowych rolników stanął na czele organizacji rolniczych. Jednocześnie został inspektorem całego majątku Jana hrabiego Tyszkiewicza, ustalał z zarządcami gospodarkę rolną i hodowlaną.
W 1925 roku Józef Trzeciak został członkiem wydziału wykonawczego Związku Kółek Rolniczych Ziemi Wileńskiej. W tym samym roku kupił majątek w Girach w powiecie święciańskim. Było to wzorcowe gospodarstwo rolno-hodowlane, nastawione na hodowlę czystej rasy bydła, koni, drobiu, które to rasy mogły wzmocnić gospodarkę wiejską na tamtym terenie. Majątek Giry znany był na całe województwo, dzięki hodowli krów rasy czerwonej (polskiej) oraz rozpłodowym buhajom, koniom hodowanym specjalnie dla wojska i zarejestrowanym w Związku Hodowców Konia Remontowego, świni „wielkiej białej”, która była odmianą specjalnie przeznaczoną na schab, indykom rasy kanadyjskiej zakupionym na wystawie w Poznaniu.