„Junimea” Od października 1869 roku do 1872 roku studiował w Wiedniu. Był uważany za „niezwykłego słuchacza” na kierunku filozofii i prawa. Był aktywny w życiu studenckim, zaprzyjaźnił się z Ioanem Slavici i poznał Wiedeń dzięki Veronice Micle. Został współpracownikiem „Convorbiri literare” („Konwersacje literackie”) edytowanej przez „Junimea” („Młodych”). Przewodniczący tej kulturalnej organizacji Petre P. Carp, Vasile Pogor, Theodor Rosetti, Iacob Negruzzi i Titu Maiorescu ukształtowali polityczny i kulturalny charakter Eminescu. Pod wrażeniem jednego z poematów, Venere și Madonă (Wenus i Madonna), Iacob Negruzzi, redaktor Convorbiri literare, pojechał do Wiednia, aby spotkać się z Eminescu. Negruzzi później pisał, jak odnalazł Eminescu w zatłoczonej młodymi ludźmi wiedeńskiej kawiarni, dzięki jego „romantycznemu” wyglądowi: długie włosy i spojrzenie zagubione w myślach.

W 1870 roku Eminescu opublikował trzy artykuły pod pseudonimem „Varro” w „Federațiunea” w Peszcie, mówiące o sytuacji Rumunów i innych mniejszości w Austro-Węgrzech. Został dziennikarzem w peszteńskiej gazecie „Albina”.