Podczas prób zniszczono satelitę – cel. Następnego dnia rozpoczęto wprowadzanie stacji w atmosferę.
Salut 4 (DOS 4)
Stację Salut 4 wyniesiono na orbitę 26 grudnia 1974 roku, czyli przed zakończeniem istnienia bazy satelitarnej Salut 3. Stacja ta miała zmodyfikowaną konstrukcję. Zamiast 4 płyt z fotoogniwami, zainstalowano na niej tylko 3 płyty, ale o większej rozpiętości. Dwie umieszczono naprzeciw siebie, po „bokach” bazy, a trzecią – prostopadle do nich, na grzbiecie bazy. Zastosowano zamocowania wahliwe, umożliwiające oddzielne skierowanie każdej płyty ku Słońcu, bez obracania w tym celu całej stacji. Uprościło to użytkowanie bazy, a jednocześnie polepszyło zaopatrzenie w energię elektryczną. Stanowiła wierną kopię stacji DOS 3, lecz w przeciwieństwie do niej, misja Saluta 4 zakończyła się sukcesem. Na jej pokładzie przebywały dwie załogi, wyniesione przez kapsuły Sojuz 17 i Sojuz 18. Druga załoga spędziła na pokładzie 63 dni. Ustanowiła tym samym nowy radziecki rekord, poważnie zbliżając się do rekordu trzeciej załogi Skylaba (84 dni). Salut 4 był pierwszą radziecką stacją odwiedzoną przez więcej niż jedną załogę. 17 listopada 1975 roku przycumował do Saluta bezzałogowy statek Sojuz 20, prototyp przyszłych statków towarowych. 16 lutego 1976 r. Sojuz 20 odłączył się od bazy i wylądował na Ziemi.