W początkach marca 1606 r. wszedł w skład bernardyńskiej misji, towarzyszącej Marynie Mniszchównie do Moskwy. Po zamordowaniu w końcu maja 1606 r. Dymitra Samozwańca, został internowany i pozostał przy Mikołaju Oleśnickim, pośle Zygmunta III Wazy do cara. Ponad dwuletni pobyt w więzieniu wykorzystał na tłumaczenie książek z włoskiego i łacińskiego na język polski. Najważniejszym jego osiągnięciem jako tłumacza było przełożenie z języka włoskiego dzieła jezuity Giovanniego Botero, które następnie ukazało się drukiem w Krakowie w 1609 r. Była to pierwsza, ciesząca się dużą popularnością, geografia powszechna w języku polskim. Już po czterech latach została wydana powtórnie (Kraków 1613). Trzecia edycja tej książki wyszła również w Krakowie w 1659 r., jednak pod tytułem: „Teatrum świata wszystkiego, na którym Europa, Asia, Afryka i Ameryka, takie narodów, krajów, miast, nacji, obyczaje, bogactwa i insze przymioty są wystawione”.
Dokonał również przekładu na język polski (z włoskiego), być może w więzieniu, dzieła portugalskiego zakonnika Marka z Lizbony „Kroniki Trzech Zakonów postanowionych od Ojca Św. Franciszka pierwsza część na dziesięć ksiąg rozdzielona” (Kraków 1610, cz. 1 i 2). Kroniki wznowiono w 1747 r.