W lutym 1944 roku powstały dwa warianty makiety samochodu, a dwa prototypy zaprezentowano na święto pracy 1 maja 1944 roku. 20 września 1944 roku samochód został zatwierdzony do produkcji przez Państwowy Komitet Obrony ZSRR. Uruchomienie produkcji reprezentacyjnego samochodu stało się priorytetem, odsuwając nawet w zakładach ZiS prace nad bardziej potrzebnymi dla gospodarki nowymi ciężarówkami i autobusami (ZiS-150 i ZiS-154). Problemy stwarzało wytworzenie stalowych form do tłoczenia blach nadwozia, które dla przedwojennego ZiS-101 były zamawiane w firmie Budd w USA, co było obecnie niemożliwe. Ostatecznie wykonano tańsze i łatwiejsze do wytworzenia, lecz mniej wytrzymałe formy odlewane ze stopu cynkowo-aluminiowego, co zarazem ograniczyło wielkość produkcji. Niektóre źródła zachodnie podają informację, że rząd amerykański wystąpił pod koniec wojny na prośbę rządu radzieckiego do fabryki Packarda o sprzedaż form do tłoczenia blach nadwozia modelu 180, lecz brak jest dostatecznego potwierdzenia, aby faktycznie trafiły do ZSRR, a oba samochody różniły się wymiarowoTak podaje np. , twierdząc, że Packard wyraził zgodę i sprzedał formy do ZSRR. Taką wersję odrzuca , argumentując ponadto, że samochody różniły się wymiarami, a ich liczne panele nadwozia, jak drzwi, nie były zamienne.