Ich wadą taktyczną okazały się w trakcie eksploatacji gęste, widoczne z daleka spaliny, wymagające przy tym wysokich, składanych przewodów wydechowych, kłopotliwych w użytkowaniu na okręcie podwodnym.
Stępkę pod budowę położono na początku 1905 roku. Wodowanie pierwszego U-Boota Kaiserliche Marine nastąpiło 4 sierpnia, zaś przejęcie go przez marynarkę 14 grudnia 1906 roku.
Opis konstrukcji
U-1 był dwukadłubowym przybrzeżnym okrętem podwodnym o długości całkowitej 42,39 m i szerokości maksymalnej 3,75 m (kadłub wewnętrzny odpowiednio 32,5 m i 2,8 m), konstrukcji nitowanej, podzielonym na siedem przedziałów wodoszczelnych. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 238 ton, w zanurzeniu 283 tony, średnie zanurzenie w położeniu nawodnym 3,17 m, wysokość kadłuba wraz z kioskiem 6,35 m. Dopuszczalną głębokość zanurzenia określono na 30 metrów. Okręt dysponował dwoma peryskopami w kiosku i jednym w przednim luku.