Prawdopodobnie do końca życia zachował swoje przekonania.

Poglądy Teologia Berengar był najbardziej znaną postacią strony sprzeciwiającej się oficjalnemu nauczaniu Kościoła w sprawie natury eucharystii. Nauczanie Berengara skłoniło jego oponentów do wypracowania przez Kościół rozwiniętej doktryny transsubstancjacji, zgodnie z którą Jezus Chrystus jest rzeczywiście obecny w sakramencie eucharystii. Przeciwników tej doktryny zaczęto nazywać berengarianami.

Berengar w traktacie De sacra coena głosił symboliczno-spirytualistyczną koncepcję Eucharystii. Poszedł w tym za rozumowaniem Eriugeny i Ratramnusa z Korbei. Berengar argumentował, że twierdzenie, iż w trakcie konsekracji chleb i wino zmieniają się w ciało i krew Chrystusa, oznacza, że zmienia się ich forma przy jednoczesnej niezmienności obserwowalnych cech, takich jak smak, kształt czy kolor (przypadłości). Zdaniem Berengara jest to niemożliwe, gdyż każda zmiana formy pociąga za sobą zmianę przypadłości. Dokonujące się w trakcie konsekracji przemienienie oznacza więc nie zmianę formy, ale dołączenie do niej formy nowej – ciała i krwi Chrystusa. Ratramnus z Korbei, na którego powoływał się Berengar, wprowadził rozróżnienie na rzeczywistość symbolu (łac. in figura) i rozpoznawaną przez wiarę rzeczywistość właściwą, duchową (in veritate), przekazywaną przez tę pierwszą.